نگاه هشت وبلاگنویس به زشت و زیبای زندگی
اين عكسها را يكي از خوانندگان وبلاگم به نام مريم برايم فرستاده ... تصاوير ظاهراً مربوط ميشه به مراسم عاشوراي امسال در كرج.
به هر حال حضور شترهاي بختبرگشته كه مجبورند به جاي گرماي مطبوع كوير و خراميدن در شنهاي نرم لوت، در خيابانهاي يخزدهي كرج قدم بردارند، به همراه اين شمر سرخپوش جالب بود.
همچنين، من كه فلسفهي اسكناسهاي آويخته به پالان سبزرنگ شترها را نفهميدم! آيا شما ميدانيد؟!
«شما آنگاه خوبيد كه از خويشتن خويش ببخشيد ...»
تصورش هم سخت است ... اينكه انساني در منتهاي تنهايي شاهد مرگ دردناك تك تك عزيزان و يارانش باشد و بداند كه عملاً از توان لازم براي حفاظت از آنها كه دوستشان دارد، برخوردار نيست ... حتي گنجشكها نيز تاب فراغ همنوعشان را ندارند و اينگونه شيون ميكنند ...
و اين همان درام كمنظير واقعه عاشوراست؛ درامي كه سبب شده مرز ابراز همدردي براي حسين (ع) و يارانش از قلمرو يك مذهب و يك ملت فراتر رود و بسياري از آزادانديشان جهان و حتي هموطنان ارمنيمان نيز براي آزادگي و شجاعت حسين احترام قايل باشند. براي انساني كه آنقدر خوب بود كه عملاً نشان داد حاضر است از خويشتن خويش بگذرد.
كاش پيام ظلمستيزي و مقاومت در برابر ظلمسالاران را از او بياموزيم و فقط به بهانه يك عادت و رسم ديرين، اشك نريزيم و سياه نپوشيم.
وقتی چیزی مسخره است، در آن به دنبال حقیقتی نهفته بگردید.
مثل برق و باد گذشت و حالا وقتي كه 22 بهمنماه 86 هم به پايان رسد، يعني وارد سيامين سال حيات انقلابي ميشويم كه بيشترين تأثير را چه بخواهيم يا نخواهيم بر منطقه و جهان گذاشته است.
كاش رهبران اين انقلاب درمييافتند كه «يك بادبادك، پرواز كردن و اوج گرفتن خويش را مديون باد مخالف است.» بنابراين رمز در اوج ماندن و پايداري آن است كه صداي منتقدين را خفه نكنيم.
البته ما مردم هم كم اشتباه نكرديم و حواسمان نبود كه ...
يكي از دوستان، اثر مشهوري از "Roger Mcphail" را برايم فرستاده و نظرم را در باره آن جويا شده است.
طرح جالبي است كه معمولاً در نگاه اوّل، برداشت ديگري را از آن ميتوان مترتب كرد، امّا با اندكي دقت، مانيفست هنرمند و نگاه سرد، اما طنزآلودش به زندگي در عصر فروزندگي تمدن آشكار ميشود.
خوشحال خواهم شد تا ديدگاه دوستان را در اين باره بدانم ... اينكه بسياري از ما نيز ناخواسته در همين راه گام برميداريم و به رشد و تقويت فردي، يا مفهوم و ارزش كاذبي ميپردازيم كه در نهايت، همين تلاش و كوشش ما، سببساز نيستيمان را فراهم ميآورد ... درست مانند همين باغبان پژمان كه به نهالی آب ميدهد تا بزرگ شده و سرانجام راه تنفسش را بند آورد!
اين روزها به واسطه مطرح شدن بحث گرمايش زمين و عواقب خطرناك آن براي انسانها، بسيار از خرسهاي قطبي شنيده و تصاوير ملتمسانه آنها را كه آخرين منزلگاههاي حياتشان در قطب را از دست ميدهند، ديدهايم (هر چند ما ايرانيها خيلي خيلي كمتر به اين مسأله توجه كردهايم و بيشتر ترجيح ميدهيم خود را با اضافه وزن نيكبخت واحدي يا حضور فلان رقصنده در برابر فلان مدير و يا ... سرگرم كنيم).
به هر حال براي تغيير ذائقه هم كه شده، فكر نكنم خيلي از ما هنوز از شير قطبي! چيزي شنيده يا ديده باشيم. خودتان نگاه كنيد به اين جناب Lion white، تا ماجرا بيشتر دستگيرتان شود!
آزادنویس عزیز مطلب گرانسنگی در باره اسماعیل میرفخرایی نوشته که امیدوارم خوانندگان این وبلاگ نیز آن را بخوانند ... با امید به آنکه این مجری اندیشمند توانا دوباره به برنامه پربیننده سلام مردم ایران بازگردد.
در همه جاي دنيا، بارش برف و باران را موهبت و نعمت الهي برميشمرند، بخصوص در كشورهايي چون ايران كه با خطر هميشگي خشكسالي مواجه بوده و هستند. اما ديگر برايم ثابت شده كه مديريت كنوني حاكم بر وطن عزيزم، استحقاق برخورداري از اين نعمتها را ندارد و به اندك زماني، اين نعمات آسماني را به نقمات جهنمي، چون سيل، قحطي، آتش سوزي مراتع و جنگلها و تخريب منابع طبيعي بدل ميسازد.
به عنوان مثال ...
کاش زیبا نبودی
تا نمیدیدمات
گرچه
تقاوتی ندارد ...
تو اکنون
زیبایی
و من نمیبینمات ...
حسين نوروزي، صاحب وبلاگ گاوخوني، همان عاشق دلخستهاي كه با بانوي رؤياهايش در آرياشهر بيصداقت! روزگار ميگذراند و سيگار ميكشد، در اين سرماي شديد ايراني، شعر گرم و پرشوري سروده كه خواندنش را به همه توصيه ميكنم: البته با اين شرط كه بپذيريد: قرار نيست عاشق شويد! يادتان باشد ...
ادامه این نوشته به دلیل عدم رضایت جناب حسین نوروزی عزیز حذف می شود
باز هم از ایشان عذر می خواهم.
اين روزها، رسانه ملي در هر نميدونم هفت، هشت، ده، بيستتا شبكه تلويزيونياش، پيوسته و يكريز زيرنويس ميكند كه: «لطفاً به بهانه صرفهجويي در مصرف انرژي، زير درز درهاي اتاق منازلتان را نبنديد و بگذاريد اكسيژن كافي به درون خانه وارد شود.»
اين در حالي است كه تقريباً چند سالي از پخش آگهيهاي سازمان بهينهسازي مصرف سوخت و انرژي ميگذرد كه دايم به شهروندان تذكر ميداد: تا آنجا كه ميتوانيد درز و شكافهاي منزل را گرفته و حتي از پنجرههاي دوجداره استفاده كنيد!»
اما اينك با افزايش نگرانكننده مرگ و مير خانوادهها در طول 10 روز گذشته ...
فكر كنم، امروز خيلي از كساني كه مجبور به تردد در خيابانهاي تهران بودند، آرزو ميكردند كه ايكاش از منزل خارج نشده و در پاركينگ بزرگي به نام بزرگراههاي تهران اسير و درمانده نميماندند. آن هم در يكي از سردترين روزهاي زمستان پايتخت در طول 50 سال گذشته.
تصاوير زير كه بين ساعت 9 تا 10 صبح امروز (دوشنبه، 24 ديماه 86) از بزرگراههاي همت، شيخفضلالله نوري و جلال آل احمد گرفته شده، حجتي است بر اين ادعا.
هنوز می توان زیبایی و مظلومیت و اصالت و آزادگی و بی نیازی را در پرندگان شهر یخ زده مان دید ... این موجودات زیبا را در این سرمای فلج کننده از یاد نبریم ... همانطور که پرواز را از خاطر نخواهیم برد ...
دو سه روزي است كه رسانههاي داخلي از گاف بزرگ ديگري در سخنان جرج بوش ياد ميكنند و با تمسخر نتيجه ميگيرند، جرج بوش احمقتر از آن است كه شايسته رياست جمهوري بر كشوري چون آمريكا باشد!
ماجرا از اينجا آغاز شده است كه گويا در مهماني شام اولمرت، آنجا كه بوش به ستايش وي اقدام كرده و علناً از رهبران احزاب اسرائيلي ميخواهد تا از اولمرت حمايت كنند، يادداشتي از سوي رايس دريافت ميكند و وي بلافاصله ميگويد: «رايس از من خواسته است كه خفه شوم و بيش از اين سخن نگويم!»
به نظر من اگر اين رخداد حقيقت هم داشته باشد، بيشتر از آن كه به ضرر منافع آمريكا و شخص جرج بوش باشد، نشاندهنده سادگي و صداقت وي است؛ همان عنصر كميابي كه به ندرت ميتوان ردپاي آن را در اغلب سياستمداران جهان يافت. بخصوص اگر بياد آوريم كه شايد هيچ رييسجمهوري در تاريخ آمريكا تاكنون تا اين حد در خاك كشور اسراييل، از رژيم صهيونيستي انتقاد نكرده و صراحتاً از دولتمردان اسراييلي نخواسته تا سرزمينهاي اشغالي و بلنديهاي جولان را به صاحبان اصليشان بازگرداند.
مثلاً نگاه كنيد به عكسالعمل حيرتانگيز احمدينژاد و لاريجاني در ماجراي ملاقات پوتين از ايران كه يكي ميگفت: پوتين يك پيشنهاد هستهاي ارايه داده و ديگري ميگفت: كدام هسته؟!
در خبرها آمده است كه خانم بريتني اسپيرز (Britney Spears)، اعلام كرده كه ميخواهد با جناب "عدنان غلیب" عکاس پاپاراتزی خود ازدواج کرده و به دین وی، اسلام، بگراید! آن هم بعد از اينكه دادگاه او را رسماً فاقد صلاحيت براي ادامه سرپرستي از فرزندانش اعلام كرده و به دليل اعتياد شديد به مواد مخدر، او را به عدم تعادل رواني محكوم نموده است!
بنابراين، ظاهراً ...
امروز، 23 دي ماه 1386، يك روز خاص براي وبلاگنويسان سبز است ... امروز آغاز دومين سال حيات وبلاگ مشهور و محبوب «ديدهبان محيط زيست ايران» است كه به رغم عمر كوتاهش، اثري بزرگ و ماندگار بر صحنه مطالبات زيستمحيطي ايرانيان برجاي نهاده و مينهد. وبلاگي متعلق، به دختر پرشور و بيباك روزنامهنگار، مژگان جمشيدي عزيز كه اين روزها در غم درگذشت غمانگيز و باورنكردني استادش، دكتر هرمز اسدي، سخت ناراحت و پژمان است.
به وبلاگ مژگان رويد و اين روز فرخنده را به او تبريك گوييد.
اميد كه طرفداران طبيعت ايران، روزهاي سبزتر و شادمانهتري را در پيش داشته باشند.
دو قاب زيبا از رودخانهي زندهرود ايران ... زايندهرود پاينده ... تقديم به هموطنان عزيزم، به ويژه اصفهانيهاي سختكوش و باهوش.
تصاويري از شبهاي مهرماه 1386 پرآبترين و مشهورترين رودخانه مركزي ايران.
تقریباً از زمان جان اف کندی، آخرین رییس جمهوری که در آمریکا ترور شد و به شکلی غمانگیز و مشکوک از دنیا رفت، تا امروز، هیچ رییسجمهوری از اردوگاه رقیب (ریچارد نیکسون، جرالد فورد، رانالد ریگان، جرج بوش پدر و جرج بوش پسر) نتوانسته در بین ایرانیها محبوبیتی برابر با بیل کلینتون، جیمی کارتر و کندی بدست آورد.
اینک، یکی از خوانندگان عزیز ...
معصومه ابتكار، در آخرين پستش مطلب جالبي را به ويژگيهاي زنانه هيلاري كلينتون اختصاص داده و او را به دليل آن كه ميخواهد نشان دهد كه: «مرد اين كار است!» سخت نكوهش كرده است.
راستش خواندن ديدگاهش، سخت به دلم نشست ... اميدوارم خواندن دوباره آن براي شما نيز لذتبخش باشد.
به هر حال برايم جالب است كه اغلب زنها، چه در داخل و چه در خارج از ايالات متحده آمريكا، اوباما را بر هيلاري ترجيح ميدهند، هر چند كه در نهايت، اگر هيلاري كانديداي دموكراتها شود، بيشك از جان مك كين، رقابت را خواهد برد.
پنج تصوير كه نشان مي دهد چرا گراند كانيون زيباست و مي تواند سالي ۲ ميليارد دلار درآمد از گردشگري توليد كند!
با مشاهده اين تصوير ، چه احساسي پيدا ميكنيد و تعبيرتان از آن چيست؟ خالق اين طرح، در پي القاء چه مفهومي است؟
چند نفر از شما ميدانيد كه چند نفر از اينها كه به دوربين لبخند ميزنند يا در آن خيره ماندهاند، هنوز زندهاند؟ چند نفر به عرش رسيدند و چند نفر به فرش؟!
و چرا؟!
برای آنها که کویر را دوست دارند ...
تعبيري سفيد در زمينه اي نيلگون از دستاورد دانش بشري ...
این عکس از سری پربیننده ترین تصاویر سال انتخاب شده است که به نظر نمی رسد موش مشاهده شده در آن همان قدر امیدوار به زنده ماندن باشد که این یکی!
نخستين خبرهاي دريافتي حكايت از آن دارد كه باراك حسين اوباما در انتخابات مقدماتي رياست جمهوري آمريكا از ايالت نيوهمشاير هم توانسته با اختلافي فاحش بر هيلاري كلينتون غلبه كرده و به عنوان نامزد نخست رياست جمهوري از حزب دموكرات معرفي شود.
از اين انتخاب، بسيار خوشحالم. چرا كه او نهتنها بيش از ديگر كانديداها به فرهنگ جهاني احترام مينهد، بلكه براي محيط زيست و حفظ آن هم اهميت فراواني قايل است.
از صميم قلب اميدوارم كه اين شهروند سياهپوست آمريكايي بتواند، پارادوكس حيرتآوري را با ورود به كاخ سفيد در جهان بيافريند و نامش را چون مارتين لوتركينگ در تاريخ آمريكا و جهان جاودانه سازد.
امروز اغلب خبرگزاريهاي جهان در بين انبوه خبرهاي برفي و يخزدهي خويش و نيز انعكاس سفر جرج بوش به خاورميانه و انتخابات مقدماتي رياست جمهوري در ايالت نيوهمشاير آمريكا، يك خبر جالب نيز منتشر كردند. اينكه يكي از زندانيهاي زندان ايالتي كلرادو كه اخيراً موفق به فرار از اين زندان شده بود، بر عليه فرماندار و مقامات محلي ايالت طرح شكايت كرده است. آن هم با اين موضوع كه چرا بايد ...
كبوتري دوداندود شده كه به شيوه موتورسوارهاي تهراني، مجبور به استفاده از عينك شده است!
تصويري كنايهآميز از تبعات آلودگي انسانساز هوا و تأثير آن بر پرندگان
به نظر من، پيادهرو اين شهر ساحلي ايران، يكي از زيباترين و عاشقانهترين پيادهروهايي است كه ميتوان در شهرهاي وطن يافت. بخصوص كه همواره ميتواني پرواز و بازي مرغان دريايي را در كنارت ببيني و صداي آوازشان را بشنوي ...
طنز نهفته در اين طرح تصويري زيبا همان پيامي را به ذهن متباتر مي كند كه ژان ژاك روسو بيش از ۲۰۰ سال پيش بر زبان رانده بود! اينكه روزي خواهد آمد كه بشر از مدرنيته به ستوه مي آيد ...
جلوه نابي از عشق ... اين تصوير ناب و اين طرح خلاقانه مرا ياد "بر ساحل رودخانه پيدرا نشستم و گريه كردم" كوئيلو مي اندازد ... شور رسيدن، شور روشن ماندن و شور حمايت از هدف و آرمان يار ... اين است مفهوم عميق عشقورزيدن.
واسه همينه كه براي من ارزش آن چتر قابل قيمت گذاري نيست ...
ساعتي پيش، احمد رأفت خبرنگار كهنهكار ايراني مقيم ايتاليا در گزارشي كه صداي آمريكا آن را پخش كرد، اعلام داشت: از بين حدود 170 كشور مورد بررسي، وضعيت خبرنگاران ايراني فقط از سه كشور چين، كوبا و اريتره بهتر است! به عبارتي روشنتر، يكي از بدترين انتخابها براي يك جوان دانشجوي ايراني – دست كم در شرايط كنوني – اين است كه بخواهد خبرنگار شود ...
چندي پيش كه به بوشهر رفته بودم، با اين آقاي رفتگر در خيابان ساحلي بوشهر برخورد كردم. رفتگري با عينك آفتابي و چهرهاي پردازش شده! فكر كنم اغلب شما هم كه اين دو تصوير را ميبينيد با نگار همعقيده باشيد كه به اين رفتگر بوشهري ميتوان لقب خوشتيپترين رفتگر كشور را اهدا كرد.
خيلي دوست دارم بدونم چرا از بين هزاران مقالهاي كه به مناسبت ترور بينظير بوتو، رهبر حزب مردم پاكستان در جرايد جهان چاپ شده است، ارگان رسانه ملي ما، يعني روزنامه جام جم (صفحه ۶ مورخ ۱۲ دي ماه ۸۶) فقط بايد اقدام به ترجمه و انتشار مقالهاي بزند كه به وضوح در جهت تخطئهكردن و بي آبرو ساختن، بينظير بوتو و خانوادهاش توسط خبرگزاري آسوشيتدپرس مخابره شده است؟!
كودكان آمريكاي لاتين ... فقر ... زيبايي ... معصوميت و سرخوشي را همه يكجا دارند ...
شرط مي بندم حاضر بودند هر چه دارند بدهند، ولي اين دو عكس را از همه سايتها و روزنامه ها جمع كنند! اما افسوس ...
كودكاني كه حتي رختخواب و تخت خويش را در ميان جنگ افزارها مي جويند ... چه سرنوشتي را براي آينده كره زمين رقم خواهند زد؟
نزديك به 600 هزار نفر در مسابقه پيام كوتاه برنامه 90 امشب شركت كردند كه از اين ميان، بيش از 63 درصد از شركتكنندگان اعلام كردند: آرتور جرج گزينه مناسبي براي سرمربيگري تيم ملي نيست.
در ضمن، سرانجام در همين برنامه اعلام شد كه امير فلعهنويي سرمربيگري تيم فوتبال مس كرمان را پذيرفته است.
لحظاتي پيش، يعني در بخش خبري ساعت 18 شبكه مشهور CNN (به وقت تهران برابر با 21:30)، مهمترين رويدادهاي سال 2007 جهان، مورد اشاره و تحليل قرار گرفت و شايد براي اولين بار، در بين 10 رويداد مهم سال 2007، هيچ خبري از ايران وجود نداشت. در عوض، اوضاع بحراني در عراق، افغانستان، فلسطين، لبنان، برمه، ملاقات دو رهبر كره شمالي و جنوبي، اعلام انصراف كره شمالي از تجهيز اتمي خويش، كنفرانس آناپوليس و سرانجام وضعيت غمانگيز پاكستان پس از ترور بينظير بوتو در صدر خبرهاي جهان در سال 2007 قرار داشت.
هر چند ميدانم محمود احمدينژاد خيلي دوست داشت كه حداقل حضور تاريخياش در دانشگاه كلمبيا ميتوانست در صدر خبرهاي سال 2007 قرار گيرد، امّا به هر حال و در مجموع، نبودن نام ايران به عنوان كشوري خبرساز ميتواند نويد ثبات و آرامش باشد.
به قول انگليسيها: No news, is good news
به اميد آن كه هيچ خبر غمناكي از ايران در هيچ سالي، به صدر خبرهاي رسانههاي جهان نرسد.
در آستانه هشتمين سال از هزاره سوم، لحظاتي خوش و ميمون را براي همه مردم جهان، به ويژه هموطنان عزيزم در سراسر گيتي آرزو دارم.
نگاه کنید که چه آرامش و پذیرندگی خاصی در نگاهش موج می زند ... انگار چیزی ندارد که از دست دهد!
به نظر شما این احساس حاصل بی نیازی است یا ناامیدی؟!
روز گذشته اين تصوير را در پاركينگ تله كابين توچال (ولنجك) شكار كردم. ظاهراً جناب گربه نيز متوجه باارزش شدن بنزين شده و به هر قيمتي ميخواهد اندكي از بنزين موجود در پرايد را بربايد! تا بلكه بتواند آن را در بازار سياه با يكي دو تا موش چاق و چله مبادله كند.
ترور بينظير بوتو، حال و حوصلهاي برايم نگذاشته ... خوانندگان اين وبلاگ پيشتر ميدانستند كه بينظير را بسيار دوست داشتهام ... فكر كنم با اين ترور خونين، سال 2007 به يكي از سياهترين سالهاي هزاره سوم بدل شده باشد. ايمان دارم كه القاعده با چراغ سبز پرويز مشرف اين خونريزي را آغاز كرده و مطمئنم كه دوران حكومت ظالم دوام نخواهد يافت.
فاطمه! ميدوني سياهكردنِ كاغذ براي كسي كه سفيد ميبينه، سلام كردن به كسي كه سلام رو ميفهمه، حرفزدن با كسي كه گوشميكنه و املاء نوشتن براي كسي كه دنبال غلطگرفتن نيست، چقدر ارزشمنده؟ ميدوني در چه حالي خيمهزدن در نگاهِ او خيلي كيف داره؟! ميدوني تماشاي داشتنها، كمتر مجالي به ديدنِ نداشتنها ميده؟! ميدوني داشتنها تو دوروبرِ ما، زياد پيدا ميشه؟ ميدوني گفتنِ «دوستت دارم» به كسي كه انتظارِ شنيدن اونو نداره، آخرِ عشقه؟! ميدوني شنيدنِ يه «خستهنباشي» بعضي موقعها خستگي آدمو واقعاً درميكنه؟ ميبيني چه داشتههاي گرانبهايي اطراف ما پيدا ميشه؟ پس چرا هنوز هم نداشتنها اينقدر پررنگه؟! مگه سهراب نگفته كه: دلخوشيها كم نيست...
هنوز در اتاق همان چهار نفر هستيم، در طول مدّتي كه سرگرم نوشتن بودم، ميشنيدم كه چند دقيقهاي بحث تب كنگو، سكوت را شكسته است، ولي من در آن بحث شركت نكردم، چرا كه حالا سرگرمي بهتري يافته بودم!
آره امروز ششم دي ماه است، دو روز مانده به ...
سه تصویر زیبا و گویا از عشق تبریزی ها به سید عزیز وطن
كي فكر مي كرد اين سه رييس جمهور چنين روابطي هم مي تونند با هم داشته باشند
نگاه کنید رویاهای احمدی نژاد را و البته کابوس پوتین را
امروز خبري در روزنامه جام جم كار شده بود كه برايم جالب بود؛ البته – احتمالاً- نه از اون منظري كه براي ارگان نوشتاري رسانه ملّي جالب است!
خبر اين است كه ...
ديشب در برنامه جنجالي نود، وقتي كه قافيه جناب سخنگوي سازمان تربيت بدني حسابي تنگ آمده و نتوانست دلايلي محكمهپسند براي تعلل بيش از حد در انتخاب سرمربي تيم ملي فوتبال ارايه دهد، ناگهان يادش افتاد كه ميتواند از يك ترفند قديمي و نخنما شده استفاده كند و به صفايي گفت: «دليل اينكه برخي از افرادي كه شما معرفي كرده بوديد (براي پست سرمربيگري)، رد شدند؛ مشكلات اخلاقي آنها بود!
البته صفايي هم كه ...
در تاريخ سياسي، اجتماعي ايران، شخصيتهاي اندكي يافت ميشوند كه با پيشوند «مهندس» از آنها ياد شود. بزرگان اين ملّت و آيين را همواره يا با لقب شاه و شاهزاده خطاب ميكردند، يا دكتر و آيتالله و يا تيمسار و سردار.
امّا مهدي بازرگان، «مهندس» ماند و با ماندنش اعتباري ارزشمند به اين عنوان «آكادميك دانشگاهي» داد؛ عنواني كه اين روزها به بركت انواع و اقسام دانشگاههاي ريز و درشت دولتي و پيام نور و آزاد اسلامي، حسابي از سكه افتاده است.
حالا كه فكر ميكنم و روحيات و رفتار و سخنرانيهاي اين مرد بزرگ را مرور مينمايم، بيش از گذشته درمييابم كه شايد نزديكترين دولتمرد جمهوري اسلامي به انديشههاي اين مرد بزرگ و صلحطلب، همانا سيد محمّد خاتمي است ...
/5.jpg)
اين كلام مردي است كه در شب چلچراغ و در مردميترين جشن يلدا بر زبان رانده شد و تمامي مستمعينش را به آمين و لبخند واداشت.
راستي كدام دولتمرد ديگر جمهوري اسلامي را ميشناسيد كه در بين فرزانگان هنري كشور و مردم و كوچه و بازار از چنين مقبوليت، احترام و محبوبيتي برخوردار بوده و آن را در تمام طول اين سالها حفظ كرده باشد؟
مگر خاتمي چه دارد كه از او شخصيتي چنين سمپاتيك براي اغلب ايرانيان ساخته است؟
با هم برخي از زيباترين نگارگريهاي به تصوير كشيده شده به بهانه خاتمي را مرور ميكنيم و آرزو ميكنم تا اميد اين دولتمرد صادق و مهربان كشورم تحقق يابد.
خبر كوتاه بود ... محمد جواد روح قرار است به دليل نوشتن برخي از افكارش بر روي كاغذ روزنامه، آن هم چهار سال پيش، مجازات شود؛ از جنس مجازاتي كه معمولاً براي مفسدين و بدكاران و هرزهنگرها در نظر ميگيرند ... محمّد را ميخواهند 3۵ بار شلاق بزنند، آن هم در سرزمين مولانا، فردوسي، حافظ، ابوريحان و اميركبير تا ديگر كسي به مخيلهاش هم اين خيال باطل را راه ندهد كه در سرزمين قلم و در هنگامهي يك انقلاب فرهنگي – كه داعيهي صدور هم دارد!- حرمت قلم و «قلم به دست» جايگاهي والا دارد.
ميگويم: حتي اگر محمد جرمي هم مرتكب شده بود، به حرمت نويسندگياش بايد، جنس مجازاتش را همسنگ شأن اجتماعياش قرار ميداديم ...
خسته شدم از اين همه بد سليقگي ... از اين همه كجفهمي و از اين همه تنگنظري ...
كاش در باره مفسدين اقتصادي و گردنكلفتهاي واردكنندهي سيگار و مواد مخدر هم چنين قاطعيتي را شاهد بوديم ...
به هر حال، همچنان اميدوارم كه آيتالله شاهرودي از اجراي اين حكم تحقيركننده جلوگيري كند تا در حقيقت، دستگاه قضا بيش از اين تحقير نشده و شأن اجتماعياش را در ميان آحاد مردم و نخبگان از دست ندهد.
هر چه بيشتر مي گذرد و جهان احمدي نژادي شده را بيشتر درك مي كنم ... بيشتر پي به بزرگي اين گفته خاتمي عزيز مي برم كه جايش اين روزها در ساختمان سعدآباد بسيار خالي است:
هر كه ما را ياد كرد ايزد مر او را يار باد
هر كه ما را خوار كرد از عمر برخوردار باد
هر كه اندر راه ما خاري فكند از دشمني
هر گلي كز باغ وصلش بشكفد بيخار باد
خاتمي رفت و روي سياه اين برهه از تاريخ از آن كساني است كه به او سنگ زدند. كساني كه از پشت او را با توجيه كندروي هل دادند تا مگر زمين بيافتد و آنها كه او را به بهانهي تندروي پس زدند. آنها بايد پاسخگوي فرداي اين سرزمين باشند چه آنان كه اميركبير را به مسلخ فين كاشان بردند امروز سر افكندهي تاريخ اند و جز ننگ چيزي همراه نساختند.
اين عكس را در وبلاگ جورواجور ديدم ... انگار اون چند تا خط شكن مد نظر آقاي قرائتي فراهم شده است
كسي مي دونه موقعيت دقيق اين آگهي كجاست؟!
