نگارک‌ها

ديروز اعلام شد كه ماه گذشته (ژوئن)، براي جنگ‌آوران ناتو مستقر در افغانستان، خون‌بارترين ماه بوده و 45 نفر از سربازان خارجي در درگيري با طالبان كشته شده‌اند؛ رقمي كه از سال 2001 تاكنون بي‌سابقه بوده و حتي در همين مدت، چنين تلفاتي در عراق هم رخ نداده است.
يادم افتاد كه تنها در يكي دو روز گذشته و طي دو حادثه در استان تهران، 42 نفر كشته شدند! (17 نفر در اثر ريزش آوار در سعادت آباد و 25 نفر در حادثه تصادف اتوبوس در آزادراه تهران- قم). به بياني ساده‌تر، اگر تعداد كشته شدگان در اثر سوانح مختلف در ايران را، ففط در طول يك ماه گذشته درنظرآوريم، آنگاه به يك پارادوكس شرم‌آور مي‌رسيم! اينكه امنيت جان انسان ايراني به مراتب كمتر از ناامن‌ترين مناطق جنگي جهان است!

آقايان مسئول! لطفاً نگوييد سياه‌نمايي كرديد، اندكي خجالت و قدري عذرخواهي و مقداري استعفا هم بعضي وقت‌ها بد نيست.

    ديشب – 30 خرداد – آخرين برنامه 90، تيري زهرآگين را به سوي علي‌آبادي، شخص اوّل ورزش كشور شليك كرد تا همه بدانند حبيب كاشاني مديرعامل مستعفي پرسپوليس تا چه اندازه با علي‌آبادي مشكل دارد. كاشاني روي خط آمد و به صراحت گفت: من به ميل خودم استعفا ندادم، بلكه آقاي علي‌آبادي در حضور ديگر اعضاي هيأت مديره پرسپوليس از من خواست كه اگر نمي‌توانم با شرايط موجود ادامه دهم، استعفا داده و مسئوليت را به فرد ديگري واگذار كنم. من هم در همان جلسه اين كار را انجام دادم! اما دقايقي بعد، سخنگوي سازمان تربيت‌بدني اعلام داشت: علي‌آبادي به هيچ وجه در اين مسأله دخالتي نداشته و چنين پيشنهادي به حبيب كاشاني نداده است! موضوعي كه نشان مي‌‌داد، علي‌آبادي متوجه عمق خطر شده و مي‌داند كه با پاتك كاشاني تاريخ مصرفش در سازمان تربيت‌بدني كوتاه و كوتاه‌تر شده است. فقط كافي است ...

   اين تصاوير كه يخچالي بزرگ در شمال كشور نروژ را در مقاطع هفت ساله از 2001 تا 2007 نشان مي‌دهد، به خوبي عمق فاجعه را پديدار كرده است و آشكارا عيان است كه شتاب آب شدن و عقب نشيني اين يخچال تا چه اندازه محسوس و آشكار است.

    قرار بود امشب – 22 خرداد 87 - به بهانه چهارمين سالگرد قيام پرشور زنان آزاده ايراني در 22 خرداد 1383 و تولد كمپين يك ميليون امضاء، احمدرضا بهارلو به كمك خانم دكتر بتول عزيزپور، نويسنده و شاعر ايراني مقيم پاريس، به تحليل و ريشه‌يابي اين قيام الهام‌بخش بپردازند.
    امّا به طرز شگفت‌انگيزي، خانم بتول عزيزپور، بحث را با انحرافي پرسش‌برانگيز ...

برنامه تفسير خبر بخش فارسي صداي آمريكا، ديشب با حضور آقايان مهرداد خوانساري، سيروس آموزگار و عليرضا حقيقي كوشيد تا با هدايت جمشيد چالنگي به تحليل اين پرسش بپردازد كه چرا عباس پاليزدار، يار غار محمود احمدي‌نژاد بايد در چنين مقطعي اقدام به چنين افشاگري‌هاي حيرت‌انگيزي كند؟!
جالب اينكه پس از مدتها دكتر عليرضا حقيقي نيز مهمان ماهواره‌اي برنامه از تورنتو كانادا بود، چرا كه چالنگي مي‌پنداشت اينبار ديگر حقيقي توانايي دور زدن موضوع يا انداختن توپ به زمين حريف را ندارد! و البته بايد اعتراف كرد كه زياد هم اشتباه محاسبه نكرده بود!
راستش آنقدر رژيم جمهوري اسلامي دارد گاف‌هاي وحشتناك مي‌دهد كه حتي از عهده ناظران بي‌طرفي چون عليرضا حقيقي نيز ديگر كاري ساخته نيست!
امّا آنچه كه مسلم مي‌نمايد، احساس خطر عجيبي است كه باند محمود احمدي‌نژاد متوجه آن شده؛ احساسي چونان قدرتمند كه محمود را واداشته تا به نوعي خودزني سياسي دست بزند و دقيقاً بر مبناي همان ضرب‌المثل معروف عمل كند كه «ديگي كه براي من نمي‌جوشد، مي‌خواهم سر سگ در آن بجوشد.»

    يكي از تلويزيون‌هاي عجيب و غريب فارسي زبان كه توسط يك يهودي ايراني‌تبار به نام «داور» اداره مي‌شود، اخيراً اقدام به معرفي چهره‌اي جديدي به نام «شانتي» كرده است. يك جوان 32 ساله قوي هيكل با لباسي تماماً سپيدرنگ و دستمالي به رنگ سبز كه بر روي سرش مي‌بندد و شنوندگان خود را با لحني تأمل‌برانگيز به صلح و دوستي و رفاقت دعوت مي‌كند (شانتي به معناي صلح است).
  

اين تصاوير را همزمان با ايام سالگرد ارتحال بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران در زير پل مديريت تهران (منطقه سعادت‌آباد – جنب بزرگراه چمران) گرفته‌ام. اين نوجواني كه مي‌بينيد، شايد هفت يا هشت بار تلاش كرد تا بتواند اين كيسه‌ي بزرگ زباله را بر دوش كشد!
آقاي احمدي‌نژاد اخيراً در اجلاس فائو در رم اعلام كرده است كه مي‌تواند مشكل تأمين غذا را براي كل جهان حل كند. شهرداري تهران هم كه پيشتر به سفارش جناب چمران، تصميم گرفته بود تا چند ميليون دلاري را به مردمان بيروت – عروس خاورميانه – اهدا نمايد.
مي‌گويم: شايد بهتر آن باشد كه به جاي بهشت كردن جهان، نخست بكوشيم تا سرزمين خودمان جهنم نشود. آيا اين درخواست بزرگي است؟

این عکس که توسط خبرگزاری فرانسه در نخستين روز ماه ژوئن - ۴ روز پيش - به سراسر جهان مخابره شد حیرت و غم بزرگی در بین ورزشکاران سراسر جهان به ویژه دوچرخه سواران بوجود آورد ...

اين پسربچه كنيايي را نگاه كنيد كه چه بلايي هموطنانش به سرش آورده‌اند ... به راستي اين همه خشونت و نفرت ريشه در چه دارد؟!

آخرين رده‌بندي كشورها از نظر محدوديت سفر براي شهروندان‌شان، نشان مي‌دهد كه در بين 130 كشور مورد بررسي، ايران در جايگاه 129 قرار گرفته و شهروندان ايراني تنها مي‌توانند به 14 كشور از حدود 200 كشور جهان بدون اخذ ويزا و با سهولت مسافرت كنند كه البته چند تا از اين كشورها هم در همين دور و اطراف هستند و يكي دو تا هم در آمريكاي لاتين! اين در حالي است كه مردمان كشورهايي نظير فنلاند و آمريكا مي‌توانند با سهولت به 130 كشور جهان بدون اخذ ويزا مسافرت كنند. حالا اگر گفتيد آن كشوري كه وضعيتش از ما بدتر است، نامش چيست؟
آفرين! نام آن كشور بزرگ، دوست و برادر «افغانستان» است كه به مدد حضور همچنان قدرتمندانه تروريست‌هاي القاعده و تفكر طالبانيزم، همچنان در رتبه 130 درجا زده است.
راستش هميشه فكر مي‌كنم چرا بايد كشوري كه داعيه صدور انقلاب فرهنگي داشت و آمده بود تا حق مظلومان را از جابران بستاند، حتي نتوانسته آنقدر محبوبيت بدست آورد كه مردمش بتوانند آزادانه در بين كشورهاي مسلمان يا ممالك عضو سازمان غير متعهد‌ها بدون ويزا مسافرت كنند؟ واقعاً اين ننگ را بايد به كجا ببريم؟
تا صحبت از ناامني مي‌شود، مي‌گويند: حالا خوبه مثل افغانستان و عراق نشديم!
تا از گراني سخن به ميان مي‌آيد، مي‌گويند: خبر نداريد كه در افغانستان چه اوضاع مشقت‌باري حاكم است!
تا از خشكسالي مي‌ناليم، مي‌گويند: در افغانستان نان هم گير نمي‌آيد، چه رسد به آب!
تا از سختگيري مذهبي شكايت مي‌كنيم، مي‌گويند: مگر نمي‌دانيد كه آنجا هنوز سنگسار مي‌كنند و دست و پا مي‌برند، آن هم دو برابر ما؟!
تا مي‌گوييم: توان خريد حاملهاي انرژي را نداريم، مي‌گويند برويد خدا را شكر كنيد كه در افغانستان زندگي نمي‌كنيد!
راستي راستي! اگر افغانستان نبود، مي‌خواستيم به چي يا كي دلخوش كنيم؟!

    اين آقاي موتور سوار عزيز را كه ملاحظه مي‌كنيد، امروز داشت با همين هيبتي كه مي‌بينيد، بدون استفاده از كلاه ايمني و خونسرد بر روي موتور دودزايش در بزرگراه شهيد همت مي‌راند، بدون آن كه نگراني خاصي در او مشاهده شود!
     يادم افتاد كه تقريباً از سال 1381 بحث جمع كردن موتورسيكلت‌هاي دوزمانه دودزا مطرح بوده و چندي بعد از آن هم قانون استفاده از كلاه ايمني به تصويب رسيد ...
    و اينك اين هم يكي از نشانه‌هاي جدي‌گرفتن قوانين در ايران و پيگيري مسئولين در اجراي برنامه‌ها و تعهدهايشان.

با هم چند خبر را در اين حوزه مرور مي‌كنيم:

غرب تهران ؛ 9 صبح – اولين روز خرداد 87

همان طور كه در اين دو تصوير مي‌بينيد، امروز علاوه بر اينكه تهران يكي از روزهاي آلوده خود را سپري مي‌كند (خط آلودگي كاملاً نمايان است)، خودمان هم به اين آلودگي افزوده‌ايم، اين دو تصوير را احتمالاً همه ساكنين غرب تهران، به ويژه سرنشينان خودروهاي عبوري ديده‌اند، دودي عظيم كه به مدت بيش از دو ساعت در هوا و فضا پراكنده شد. لطفاً اگر كسي دليل اين آتش‌سوزي بزرگ را مي‌داند، اعلام كند. به هر حال، در شهري كه به گفته مسئولين شركت كنترل كيفيت هوا در شهرداري تهران، سالي 15 الي 20 هزار نفر دچار مرگ و مير يا آسيب‌هاي جدي از آلودگي هوا مي‌شوند، بايد قدري سرعت عمل دستگاه‌هاي مربوطه در اطفاء حريق را بالا برد ...

     به راستي شما با ديدن اين تصوير چه حسي را تجربه مي‌كنيد؟! اين همه بي‌مسئوليتي و سبكسري براي چيست؟ يعني برداشتن آن تنه‌ي درخت آنقدر كار دشواري بود؟
      حقيقت آن است كه اين عكس يكبار ديگر يادمان مي‌اندازد كه چرا بشر امروز تا اين حد در منجلاب مشكلات و سؤتفاهمات غوطه‌ور است و عجيب احساس تنهايي مي‌كند ...

     از روز گذشته ایمیلهایی به دستم رسیده که نشان می دهد وبلاگ نگارکها توسط برخی از سرویس دهندگان اینترنت در داخل کشور - از جمله افرانت - فيلتر شده است. لطفاً دوستان اگر اطلاعي دارند دريغ نكنند ... انگار آه عبداللطيف عبادي آخر كار خودش را كرد و يكي از مزدوران رژيم!! كله پا شد ...

تصويري از سوگواري يك مادر اهل نجف در مرگ پسرش كه به عنوان عكس منتخب تايم برگزيده شده است ... 

بحران خشكسالي در سال ۲۰۰۸ يكي از فاجعه بارترين رويدادهاي طبيعي در طول ۲۰ سال گذشته بوده است.

اين عكس از شهر احمدآباد در غرب هندوستان گرفته شده است.

    حتماً شنيده‌ايد كه سردار شهر مي‌خواهد با استفاده از اختيارات قانوني‌‌اش! از محل درآمدهاي شهرداري تهران، مبلغ سه ميليارد تومان را به حزب‌الله لبنان كمك كند.
     در كشوري كه مقامات رسمي‌اش اعتراف مي‌كنند كه 15 ميليون نفر در زير خط فقر زندگي مي‌كنند و كارشناسانش بر اين باورند كه دست كم 35 ميليون نفر از ايرانيان در شرايطي مصيبت‌بار به زندگي ادامه مي‌دهند، چگونه يك شهردار بايد به خود جرأت دهد و چنين تصميمي را علني سازد و تازه شوراي شهر هم از او پشتيباني كند؟!

     مي‌دونيد اين دست‌هاي بي‌نوا به سوي چه كسي براي كمك دراز شده است؟! درست حدس زديد، آنها هم پس از شنيدن خبر انتصاب جسورانه‌ي آقاي عبدالله سلطاني ثاني به سمت «عضو مؤظف هيأت مديره و نماينده شخصيت حقوقي شركت مهندسي و مشاور سازه‌ گستر سايپا»، دست نياز به سوي مديرعامل جوان گروه خودروسازي سايپا – آقا مهرداد بذرپاش، رييس ستاد تبليغات دكتر احمدي‌نژاد در تهران - برداشته، تا به مانند جناب عبدالله كه متولد سال 1361 خورشيدي است! آنها نيز از اين نمد كلاهي براي خود بدوزند!
    اما طفلكي‌ها كور خوانده‌اند! به دودليل:

      ديروز در خبرها آمده بود كه امام جمعه شيراز، آيت‌الله حائري شيرازي، به دليل مقابله با تهديد خشكسالي از مردم خواسته است تا به شيوه اجداد چند هزار سال پيش، رو به آسمان كرده و از خداي آسمان‌ها و زمين بخواهند تا باران رحمتش را بر استان فارس جاري سازد!
      امّا من براي آقاي حائري يك پيشنهاد سازنده‌تر دارم! آيا بهتر نيست به جاي فراخوان مردم براي دعاي باران، دست از سر همين مردم بي‌گناه و منابع طبيعي مظلوم‌شان برداريد و طرح طبيعت برباد ده «فلاحت در فراغت» را متوقف سازيد؟ آيا بهتر نيست زمين منابع طبيعي را از دولت هكتاري 10 هزار تومان نخريد و 100 هزارتومان نفروشيد؟! آیا بهتر نیست نظر کارشناسی اهل فن را در باره این طرح قبول کنید و مدیرکل های منابع طبیعی را از کار برکنار نسازید؟!

     لحظاتي پيش، در آخرين برنامه‌ي خبري 20:30 در سال 1386، يادي از درگذشتگان سال كهنه شد و در بخش برداشت آزاد، تصاويري از مراسم تدفين و خاكسپاري، بزرگان و نام‌آوراني كه در سال 86 از دنيا رفته بودند، به نمايش درآمد با اين زيرنويس: «رفتي، امّا از ياد نمي‌روي ...»
   

   به نظر مي‌رسد شب گذشته، جناب جمشيد چالنگي و كارشناس مشهور برنامه‌اش (تفسير خبر)، عليرضا نوري‌زاده بدجوري توسط عماد آبشناس رودست خوردند!
    عماد آب‌شناس، نام يكي از كانديداهاي ظاهراً مستقل مجلس شوراي اسلامي از حوزه انتخابيه تهران است كه – لابد - پس از مشاهده‌ي تأثير شگرف اين رسانه در مشهور كردن يك شبه‌ي نورالدين پيرمؤذن براي تمام ايرانيان، تصميم گرفت خود را به عنوان يك ...

یکم ـــ آقای نماینده آبادان برای بازدید مرکز فرهنگی ، هنری شهر آمده بود. جمعی جوان هنرمند از اهالی تئاتر و موسیقی هم آمده بودند در فرصت پیش آمده با آقای نماینده صحبت کنند، درد بگویند و درمان بشنوند ... اول، همین جماعت هنرمند گفتند، گفتند در شهر، اقیانوسی از استعداد در همه هفت هنر بین جوانان موج می زند، اما به سبب نبود امکانات و پول و بودجه هرز می رود، کمک کنید سدی نیرومند بر این استعداد مواج هنر بزنیم تا همگان ببینند، آبادان چه ها دارد و چه و چه... 

    شهرام همايون، مدير يكي از تلويزيون‌هاي سياسي 24 ساعته لس‌آنجلسي به نام «كانال يك» كه ظاهراً كفگيرش بدجوري به ته ديگ اصابت كرده و مي‌ره تا سرنوشت ضيا آتاباي و شبكه NITV را تكرار كند، شامگاه امروز (17 اسفند 86)، در اظهاراتي عجيب، يك خوراك بسيار عالي و كم‌نظير براي بروبچه‌هاي 20:30 و كامران نجف‌زاده فراهم آورد ...

    ساعتي پيش از ديدن فيلم تبليغاتي جهان پهلوان حسين رضازاده از شبكه تلويزيوني مهاجر نت ورك، خشكم زد ... بخصوص وقتي كه دريافتم اين قهرمان ملّي و دوست‌داشتني وطن در حال تبليغ يك بنگاه معاملات ملكي در دبي به نام «املاك رابينسون» است؛ همان بنگاهي كه تقريباً اين روزها همه‌ شبكه‌هاي تلويزيوني 24 ساعته لس‌آنجلسي را خريده و كمتر شبكه‌اي را مي‌تواني بيابي كه رابينسون را تبليغ نكند ...

    يعني قتل يك انسان مي‌تواند تا اين حد براي كودكان عادي شود كه آنها از طناب‌هاي مرگ براي تفريح و سرگرمي خويش استفاده كنند، آن هم در جوار جنازه‌هاي آويزان همنوعان خويش؟!
    نه! اين سقوط را من باور نمي‌كنم ... شما چطور؟!

     اين عكسي را كه ملاحظه مي‌كنيد، اصلاً فتوشاپي نيست، لطفاً به گيرنده‌هاي خود نيز دست نزنيد! اشكال از فرستنده ... ببخشيد از آيت‌الله حائري شيرازي، امام جمعه محترم شيراز است.
     واقعاً اگر قرار است همه روي زمين بنشينيم و علي‌وار كار كنيم، خداوكيلي آن ميز و هيبت نصف‌شده آيت‌الله در پشت آن، چيز ديگري را منتقل مي‌كند. مي‌گوييد نه! بدهيد اين عكس را چهار ناظر بي‌طرف اجنبي ببينند تا دريابيد كه چه تفسيري از آن ارايه خواهند داد ...

احمقانه است، نه؟! يا شايد هم هجوي، طنزي ... تو اين مايه‌ها ...
درسته! در نخستين نگاه به اين طرح عجيب، به نظر مي‌رسد كه با كاريكاتوري از افراط در مطالعه مواجه هستيم. مگر مي‌شود كسي كه آنقدر عاشق مطالعه است كه بخواهد با استفاده از كمترين نور ممكن، اين مهم را به انجام رساند، آنگاه آن نور را با آتش زدن و نابود كردن كتابي ديگر فراهم كند؟!
واقعاً هنرمند انديشمندي كه پشت اين طرح قرار دارد، در پي انتقال كدام مفهوم به مخاطبان خويش است؟!

    آقاي شاهرودي عزيز!
   آيا فكر نمي‌كنيد حداقل يك عذرخواهي رسمي به تمام زنان ايران بدهكار هستيد؟ و آيا فكر نمي‌كنيد بايد كارگزاران خود را كه مرتكب چنين حماقتي شده‌اند، از مقامشان عزل كرده و به مجازات برسانيد؟
   راستي! چگونه است كه جمهوري اسلامي ايران از يك سو فرياد برآورده كه مقام زن را در غرب تا حد يك كالا و جنس قابل فروش كاهش داده‌اند و از سوي ديگر، خودش از چماق «زن‌بودن» براي تنبيه اراذل استفاده مي‌كند؟ همان كاري كه چند ماه پيش با انداختن آفتابه در گردن اراذل تهراني انجام مي‌دادند!
   اين است حرمتي كه براي زن وعده‌اش را در نظام اسلامي داده‌ايد؟!

     در نمایشگاه کتاب نشسته بودم و با دو دوست اهل قم که نمایشگاه را برگزار کرده‌اند، خوش و بش می‌کردم که وارد شد ... او را چند باری با سر و وضع آشفته در حال گدایی‌کردن دیده بودم. وقت پول خواستن از مردم، جیغ می زد، زنجموره می‌کرد و جوری خدا ... پيغمبر و التماس مي‌كرد که راستش مو به تن آدم سیخ می‌شد ...
     دخترك کنار میز نمایشگاه ایستاد، کیفش را از شانه گرفت و گفت: پول خرد نمی‌خواهید؟! پول درشت می‌خواهم! معطل پاسخ دوستم نشد، مشت مشت اسکناس مچاله از کیف بیرون می‌ریخت، پول خرد و سکه ...

     ماجراي توقيف مجله زنان، يعني يكي از پرسابقه‌ترين و پرشمارگان‌ترين نشريات پس از انقلاب با بيش از 16 سال سابقه انتشار، از آن طنزهاي تلخي است كه به اين زودي‌ها طعم گسش از دهان آقايان توقيف‌كننده پاك نخواهد شد. بخصوص كه اين قصه تلخ حذف زنان از پيشخوان بيمار و پيكر رنگ‌پريده مطبوعات ايران، زماني اتفاق مي‌افتد كه در آن سوي مرزهاي شمال غربي ما، دولت نسبتاً دوست و اندكي برادر اردوغان و حزب عدالت و توسعه‌اش، توانست با جلب آراي بخشي از احزاب ملي‌گراي تركيه، قانون ممنوعيت استفاده از حجاب اسلامي در دانشگاه‌هاي تركيه را لغو كند. اقدامي كه البته با چراغ سبز اتحاديه اروپا صورت گرفت، امّا جشن و پايكوبي‌اش را اينجا در تهران و قم برپا كردند!

زيباترين مدل هاي آرايشگري را اينجا ببينيد ..... جذاب ترين و تازه ترين طرح‌ها ...

     آدم ياد تلويزيون‌هاي لس‌آنجلسي، بخصوص تشكيلات حميد شب‌خيز مي‌افتد كه با چه ذلتي براي كسب چند دينار بيشتر، به هر دريوزگي و خوش‌رقصي براي دولت‌هاي شيخ‌نشين حاشيه خليج فارس دست مي‌زنند.

حتما شما هم متوجه زیبایی فوق العاده ی مدل های عربی شده اید ... حالا نوبت شماست که مانند انها زیبا شوید

راستي! بعد از آرايش خليجي، نوبت كدام ابتكار پولساز ديگر خواهد بود؟!!

    با گرم‌ترشدن تنور انتخاباتي مجلس شوراي اسلامي، هر روز خبر مي‌رسد كه كانديداهاي ورود به صحن اشرافي بهارستان از ترفندهاي جديدتري براي جلب آراي مردم استفاده مي‌كنند. مثلاً امشب بخش خبري ساعت 20 شبكه خبر (9 بهمن‌ماه 86) گزارش داد: برخي از كانديداهاي نمايندگي از استان چهارمحال و بختياري به مردم وعده داده‌اند «چنانچه انتخاب شوند، نه‌تنها يك تيم ليگ برتري به شهرستان‌شان مي‌آورند (مانند نماينده كرمانشاه و همدان)، بلكه حتي يك تيم ملي هم براي آنها خواهند خريد!!»
    آنها همچنين گفته‌اند كه حداقل چندتن از بازيكنان فيكس تيم ملي فوتبال را چهارمحالي و شهركردي خواهند كرد!
    متأسفانه شنيدن و خواندن اين خبرها، بيش از پيش بر اين نكته صحه مي‌نهد كه در چه بحران فرهنگي و عقب‌ماندگي شرم‌آوري گرفتار آمده‌ايم.
    و انتظارات از نمايندگاني كه بايد به برنامه‌ريزي ملي و تدوين سياست‌‌ها و قوانين راهبردي كشور بيانديشند، تا چه اندازه سخيف و خنده‌دار شده است.

امشب در برنامه پرطرفدار نود، براي اولين‌بار اعلام شد كه تماشاگران فهيم و آگاه فوتبال ما كه بارها بر بي‌نظير بودن و بهترين بودن آنها تأكيد شده است، در جريان بازي بين دو تيم مس كرمان و ذوب‌آهن اصفهان، بر عليه بازيكنان رنگين‌پوست حاضر در بازي، شعارهاي توهين‌آميز و نژادپرستانه سردادند تا نشان دهند كه چيزي از تماشاگران نژادپرست لاتزيو در ايتاليا و آرسنال در بريتانيا كم ندارند!
واقعاً بعد از انفجارهاي بازي سپاهان و پرسپوليس كه منجر به نابينايي يك هموطن بي‌گناه شد، بايد گفت: گل بود، به سبزه هم آراسته شد.
راستي! اگر تونستيد به 200090 اس ام اس بفرستيد و نظرتان را در باره بودن يا نبودن خاوير كلمنته در صدر كادر رهبري تيم ملي فوتبال ايران اعلام كنيد (تاكنون 150 هزارنفر در اين نظرسنجي شركت كرده‌اند).
نود تا 60 دقيقه ديگر ادامه دارد ...

    انگار اين عدد هشتصد داره براي همسايه شمال غربي ما شانس مي‌آره ... چرا كه پس از فراغت از جشن‌هاي هشتصدمين سالگرد ولادت مولانا در سال 2007 توسط تركيه، حالا اين همسايه زبل ما مشغول تدارك برپايي مراسم نكوداشت هشتصدمين سالگرد تولد «ملانصرالدين» در سال 2008 شده است.
    خلاصه اينكه انگار ملانصرالدين هم رفت ...

    در همه جاي دنيا، بارش برف و باران را موهبت و نعمت الهي برمي‌شمرند، بخصوص در كشورهايي چون ايران كه با خطر هميشگي خشكسالي مواجه بوده و هستند. اما ديگر برايم ثابت شده كه مديريت كنوني حاكم بر وطن عزيزم، استحقاق برخورداري از اين نعمت‌ها را ندارد و به اندك زماني، اين نعمات آسماني را به نقمات جهنمي، چون سيل، قحطي، آتش سوزي مراتع و جنگل‌ها و تخريب منابع طبيعي بدل مي‌سازد.
    به عنوان مثال ...

     اين روزها، رسانه ملي در هر نمي‌دونم هفت، هشت، ده، بيست‌تا شبكه تلويزيوني‌اش، پيوسته و يكريز زيرنويس مي‌كند كه: «لطفاً به بهانه صرفه‌جويي در مصرف انرژي، زير درز درهاي اتاق منازلتان را نبنديد و بگذاريد اكسيژن كافي به درون خانه وارد شود.»
    اين در حالي است كه تقريباً چند سالي از پخش آگهي‌هاي سازمان بهينه‌سازي مصرف سوخت و انرژي مي‌گذرد كه دايم به شهروندان تذكر مي‌داد: تا آنجا كه مي‌توانيد درز و شكاف‌هاي منزل را گرفته و حتي از پنجره‌هاي دوجداره استفاده كنيد!»
    اما اينك با افزايش نگران‌كننده مرگ و مير خانواده‌ها در طول 10 روز گذشته ...

    دو سه روزي است كه رسانه‌هاي داخلي از گاف بزرگ ديگري در سخنان جرج بوش ياد مي‌كنند و با تمسخر نتيجه مي‌گيرند، جرج بوش احمق‌تر از آن است كه شايسته رياست جمهوري بر كشوري چون آمريكا باشد!
    ماجرا از اينجا آغاز شده است كه گويا در مهماني شام اولمرت، آنجا كه بوش به ستايش وي اقدام كرده و علناً از رهبران احزاب اسرائيلي مي‌خواهد تا از اولمرت حمايت كنند، يادداشتي از سوي رايس دريافت مي‌كند و وي بلافاصله مي‌گويد: «رايس از من خواسته است كه خفه شوم و بيش از اين سخن نگويم!»
     به نظر من اگر اين رخداد حقيقت هم داشته باشد، بيشتر از آن كه به ضرر منافع آمريكا و شخص جرج بوش باشد، نشان‌دهنده سادگي و صداقت وي است؛ همان عنصر كميابي كه به ندرت مي‌توان ردپاي آن را در اغلب سياستمداران جهان يافت. بخصوص اگر بياد آوريم كه شايد هيچ رييس‌جمهوري در تاريخ آمريكا تاكنون تا اين حد در خاك كشور اسراييل، از رژيم صهيونيستي انتقاد نكرده و صراحتاً از دولتمردان اسراييلي نخواسته تا سرزمين‌هاي اشغالي و بلندي‌هاي جولان را به صاحبان اصلي‌شان بازگرداند.
    مثلاً نگاه كنيد به عكس‌العمل حيرت‌انگيز احمدي‌نژاد و لاريجاني در ماجراي ملاقات پوتين از ايران كه يكي مي‌گفت: پوتين يك پيشنهاد هسته‌اي ارايه داده و ديگري مي‌گفت: كدام هسته؟!

     ساعتي پيش، احمد رأفت خبرنگار كهنه‌كار ايراني مقيم ايتاليا در گزارشي كه صداي آمريكا آن را پخش كرد، اعلام داشت: از بين حدود 170 كشور مورد بررسي، وضعيت خبرنگاران ايراني فقط از سه كشور چين، كوبا و اريتره بهتر است! به عبارتي روشن‌تر، يكي از بدترين انتخاب‌ها براي يك جوان دانشجوي ايراني – دست كم در شرايط كنوني – اين است كه بخواهد خبرنگار شود ...

كودكاني كه حتي رختخواب و تخت خويش را در ميان جنگ افزارها مي جويند ... چه سرنوشتي را براي آينده كره زمين رقم خواهند زد؟

      ترور بي‌نظير بوتو، حال و حوصله‌اي برايم نگذاشته ... خوانندگان اين وبلاگ پيش‌تر مي‌دانستند كه بي‌نظير را بسيار دوست داشته‌ام ... فكر كنم با اين ترور خونين، سال 2007 به يكي از سياه‌ترين سال‌هاي هزاره‌ سوم بدل شده باشد. ايمان دارم كه القاعده با چراغ سبز پرويز مشرف اين خونريزي را آغاز كرده و مطمئنم كه دوران حكومت ظالم دوام نخواهد يافت.

      خبر كوتاه بود ... محمد جواد روح قرار است به دليل نوشتن برخي از افكارش بر روي كاغذ روزنامه، آن هم چهار سال پيش، مجازات شود؛ از جنس مجازاتي كه معمولاً براي مفسدين و بدكاران و هرزه‌نگرها در نظر مي‌گيرند ... محمّد را مي‌خواهند 3۵ بار شلاق بزنند، آن هم در سرزمين مولانا، فردوسي، حافظ، ابوريحان و اميركبير تا ديگر كسي به مخيله‌اش هم اين خيال باطل را راه ندهد كه در سرزمين قلم و در هنگامه‌ي يك انقلاب فرهنگي – كه داعيه‌ي صدور هم دارد!- حرمت قلم و «قلم به دست» جايگاهي والا دارد.

     مي‌گويم: حتي اگر محمد جرمي هم مرتكب شده بود، به حرمت نويسندگي‌اش بايد، جنس مجازاتش را هم‌سنگ شأن اجتماعي‌اش قرار مي‌داديم ...
خسته شدم از اين همه بد سليقگي ... از اين همه كج‌فهمي و از اين همه تنگ‌نظري ...
    كاش در باره مفسدين اقتصادي و گردن‌كلفت‌هاي واردكننده‌ي سيگار و مواد مخدر هم چنين قاطعيتي را شاهد بوديم ...
    به هر حال، همچنان اميدوارم كه آيت‌الله شاهرودي از اجراي اين حكم تحقيركننده جلوگيري كند تا در حقيقت، دستگاه قضا بيش از اين تحقير نشده و شأن اجتماعي‌اش را در ميان آحاد مردم و نخبگان از دست ندهد.

     مطابق برآورد یونیسف، روزی 30 هزار کودک از فقر می‌میرند. آنها به آرامی درشماری از فقیرترین روستاهای جهان به دور از نظاره و آگاهی بشر می‌میرند. بردباری و ضعف این کودکان در زندگی باعث می‌شود که مرگ‌شان هم به صورت نامريی درآید. این رقم، یعنی 210 هزار کودک در هفته و یا فقط اندکی کمتر از 11 میلیون در سال از کودکان كمتر از 5 سال.

    اين در حالي است كه اگر کمتر از یک درصد هزینه‌های نظامی جهان در سال 2000 را برای آموزش صرف می‌کردیم، همه کودکان جهان می‌توانستند به مدرسه بروند، ولی این کار را نکرده‌ایم.

    کشورهای فقیر در ازای هر یک دلار که به عنوان کمک دریافت می‌کنند، 13 دلار برای بازپرداخت بدهی‌ها می‌پردازند.

    ثروت چند صد میلیونر جهان برابر دارايی 2.5 میلیارد نفر از جمعیت فقیر دنیاست.

    سالی 1.8 میلیون كودک از اسهال می‌میرند. 15 میلیون کودک یتیم در جهان داریم که والدین‌شان از بیماری ایدز درگذشته‌اند ( این رقم برابر است با تعداد کودکان در آلمان و انگلستان).

    راستي اين همه نابرابري و فقر و بي عدالتي براي چيست؟!

فارغ از انگيزه پرتاب شده (و شايد پرتاب كننده!) ... فرصت طلبي عكاس هم كمي مشكوك به نظر ميرسه. به هرحال اين تصوير از سري عكسهاي منتخب سال ۲۰۰۷ است.

یاد چشمان تمام بسته استنلی کوبریک افتادم ... تصویری رقت انگیز از مردی برهنه

      فكر كنم يكي از آفت‌هاي ما ايراني‌ها اين باشه كه فقط به اون دسته از خبرهايي مي‌پردازيم و يا شايد بهتره بگم: تنها خبرها و رويدادهايي را مي‌بينيم و مي‌شنويم كه تأييدي بر عقايد و باورهايمان باشه!
     مثلاً وقتي آقاي احمدي‌نژاد مي‌ره به كلمبيا، رسانه ملي ما فقط سخنان جان بولتون را مي‌شنود كه«آمريكا و اسرائيل بازنده واقعي ماجراي كلمبيا بود.» و برعكس، در آن سوي ماجرا، فقط گروهي چند صدنفري را مي‌بينيم كه به ورود احمدي‌نژاد به كلمبيا بد و بيراه مي‌گويند.
    در ماجراي ...

خبر هر جور اعدامي را شنيده بوديم، جز اعدام گوريلهاي بي نوا كه آن هم به مدد نظاميان در جمهوري دموكراتيك كنگو عملي شد!

     مسيح عزيز وبلاگستان به تلخي  - و البته با طنازي و احتياط – خبر از پيروزي سگ‌هاي قدرتمند و گران‌قيمت رييس‌جمهور مي‌دهد كه در همون راند اوّل، رييس انجمن وبلاگنويسان ايران را فيتيله‌پيچ كه چه عرض كنم! شيشتيله پيچ كرد و فرستاد جايي كه حصار دارد قلعه‌هايش هوارتا!
    مي‌گم: كاش حالا كه همچي سگهايي داريم يه پارسي هم براي شيخ‌نشين چسقلي – شايد هم چسغلي! - امارات مي‌كرديم تا دوباره از اين خزعبلات ايراني‌ستيزانه بارمون نكنه. نظرتون چي بيد؟ اصلاً يكي نيست به اين شيخ خليفه آل نمي‌دونم چندم بگه: چ َ كار مي‌كني؟!! بي خيال رفيق آمريكايي، همسايه رو بچسب كه هميشه بهت چسبيده!
    اصلاً بي‌خود نيست نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي جمهوري اسلامي ايران (هيييه ... كي مي‌ره اين همه راه رو؟!) جرأت نمي‌كنند پيگير 2700 سؤالي باشند كه از دولت مهرورزي پرسيدند! چون ممكنه سگهاي عزيزدوردونه يك مهرورزي جانانه نشونشون بدهند كه بيا و ببين.

    فصل نوين آبگيري سيوند آغاز شده و به دنبال ريزش نخستين بارندگي‌هاي عمده در حوضه‌ بالادست تنگه بلاغي، روند پرشدن و انباشت آب در درياچه سيوند شتاب گرفته است. اين در حالي است كه هنوز تكليف بيش از يك‌هزار نفر از شاكيان حقيقي اين پرونده روشن نشده و حتي برخي از ارگان‌هاي دولتي، نظير سازمان جنگل‌ها و مراتع نيز نسبت به عمليات آبگيري سيوند اعتراض داشته و خواهان پرداخت غرامتي سه ميليارد توماني هستند.
    قابل توجه است كه دره بلاغی دارای صد و سی محوطه مهم باستانشناسی است که همگی در استان فارس قرار دارند و پانزده کيلومتر با جايي که تنگه بلاغی خوانده می‌شود، فاصله دارد. همچنين در سوی ديگر سد سيوند هم تا چندين کيلومتر از اين نوع محوطه‌ها پراکنده است. تنگه بلاغی خود 4 کیلومتر با دهکده پاسارگاد فاصله دارد. دهکده‌ای که خود  نخستين پايتخت امپراطوری ايران محسوب شده و مخروبه‌های شهر باستانی پاسارگاد در آن پراکنده است و اينك به آرامي در زير آب غرق مي‌شود.
در اين ميان نگراني‌هاي جديدي نيز در مورد سرنوشت نقش رستم بوجود آمده و بيم آن مي‌رود كه با احداث خط راه‌آهن اصفهان شيراز از فاصله‌ي 1200 متري نقش رستم، موجوديت و حرمت اين كهن‌زادبوم ارزشمند ايران هم به خطر افتد.
     نكته‌ي تأسف‌بار‌تر شنيدن اين خبر است كه ...

     امشب (هشتم آذرماه 86)، در بخش خبري پربيننده‌ي 20:30 با مجري‌گري چهره‌ي مشهورش، كامران نجف‌زاده، با چشمان خود ديدم كه حتي رسانه‌ي ملّي براي زيرنويس اين بخش خبري، ترجيح مي‌دهد از اعداد انگليسي براي نشان دادن « 20:30 » استفاده كند. تا بدين‌ترتيب ميزان پايبندي عملي خود را به شعار پرطمطراق: «پارسي را پاس بداريم» نشان دهد!