نگارک‌ها

تجسم پرواز موج مانند پرندگان بر فراز ميانكاله و تماشاي آبتني اردك‌ها در ارژن به همراه طنين اصوات شادي‌آفرين و زندگي‌بخش اين مخلوقات زيباي پروردگار كافي است، تا از تالاب‌ها متشكر باشيم كه برايمان فرصتي را مهيا كرده‌اند و مجالي را آفريده‌اند تا يادمان باشد و بماند كه «زندگي زيباست و بايد آن را عاشقانه دوست داشت و شهد شيرينش را تا انتها سر كشيد.»

كاش فقط براي يك دقيقه اين مجال و فرصت و درنگ را مهندسان سدساز، جاده‌كش و ... ما پيدا مي‌كردند تا جهان بدون صداي پرندگان و پرواز اهورايي آنان را تصور كنند؛ جهاني كه در آن بركه‌اي براي آرميدن در كنارش و گوش سپردن به صداي آرامبخشش وجود ندارد ... اين چه جهنمي خواهد بود؟!

چه كسي دوست دارد تا در چنين جهنمي روزگار بگذراند؟

درود بر همه‌ي وبلاگنويسان عزيزي كه موج سبز دوم را آفريدند و يا از آن حمايت كردند ...

به اميد زيستن در ايراني كه لايق اين عشق و مسئوليت‌شناسي بزرگ ما باشد.

    ميلياردها دلار سرمايه‌ي ملي در قالب 22 تالاب بين‌المللي و ثبت شده در كنوانسيون جهاني تالاب‌ها در كشور عزيز ما وجود دارد. اما دولتمردان و مديران صاحبان منصب آزمند در وزارت نيرو به هر چيزي فكر مي‌كنند، جز حفظ و حراست از همين تالاب‌هاي ارزشمند و بي‌نظير. متأسفانه مقامات سازمان حفاظت محيط زيست كشور هم از اتوريته‌ي لازم براي مقابله با اين وزارتخانه‌ي گردنكش برخوردار كه نيست، هيچ؛ حتي وزارت نيرو را به عنوان وزارت سبز به مردم معرفي مي‌كند!
    آيا اين شرم‌آور نيست؟!
   پس لطفاً شما خواننده عزيز هم تا 20 تيرماه جاري با اين موج سبز همراه شويد و حداقل در يكي از يادداشت‌هاي وبلاگتان به اين موضوع بپردازيد.
متشكرم.

    آنها كه حمايت كردند:

    - تالاب های ایران در خطر نابودی

    - نامه‌اي از بچه‌ي آباده طشك و موج سبز دوّم وبلاگستان!

    - اعتراض به مرگ تدریجی ونیز سبز ایران

    - تالاب های کشور در سراشیبی نابودی

    - یک موج سبز نو آغاز شد

    - موج سبز

پرونده موضوع در لينكهاي داغ بالاترين

    فكر كنم خيلي از بينندگان و شنوندگان بخش فارسي صداي آمريكا كه شب گذشته نظاره‌گر برنامه‌ي ميزگردي با شما بودند، از شنيدن اين پرسش از دهان احمدرضا بهارلو لذت بردند. او خطاب به كارشناس عاليرتبه‌ي ناسا كه از قضا يكي از هموطنان دزفولي ما بود، گفت: شما براي موفقيت پروژه‌هايتان و رسيدن به هدف نهايي يعني سفر امن انسان به مريخ، چقدر بودجه لازم داريد؟ و وقتي كه شنيد اين رقم فقط حدود 400 تا 500 ميليون دلار در سال است؛ با شگفتي و افسوس گفت: «چگونه است كه دولت‌هاي جهان حاضرند براي جنگ‌افروزي و هزار جور مخارج كم‌اهميت ديگر صدها و هزارها برابر اين رقم را هزينه كنند، اما براي پيشبرد علم و تسخير فضا از تأمين چنين رقم نازلي باز مي‌مانند؟! واقعاً آدم افسوس مي‌خورد ...»
    و اين همان پرسشي است كه بسياري از متفكرين و مصلحين اجتماعي از هر دو سوي عالم، سالهاست كه مطرح مي‌كنند و اينك خوشحالم كه رسانه‌ي دولتي آمريكا نيز به صورت غير مستقيم از دولتمردان خود انتقاد كرده و آنها را با اين چالش مواجه مي‌سازد كه چرا وقتي ارتش آمريكا ماهي 10 ميليارد دلار فقط در عراق هزينه مي‌كند، در تأمين 400 ميليون دلار براي پژوهش‌هاي فضايي‌اش در مريخ نفس كم‌ مي‌آورد؟!
    مي‌بينيد! انگار آسمان هر كجا همين رنگ است و هنوز بايد سالها منتظر ماند تا نخبگان و فرهيختگان واقعي قدرت و مديريت را در جهان بدست گيرند.
به هر حال اعتراف مي‌كنم كه بايد يك امتياز مثبت به احمدرضا بهارلو داد و اميدوار بود كه او منش مستقل‌تري را در برنامه‌هاي خود دنبال كند.

دم‌نوشت: تصور كنيد يكي از مجريان تلويزيون ايران قرار بود در يك برنامه‌ي زنده همين پرسش را به نحوي ديگر مطرح سازد و يا از مهمان خود در سازمان انرژي اتمي بپرسد: آيا بهتر نبود به جاي صرف چنين هزينه‌هاي گزافي براي آزمايش‌هاي هسته‌اي و تحميل فشارهايي مضاعف به مردم ايران در اثر تحريم‌هاي اقتصادي، دولتمردان ما مي‌كوشيدند تا با اعلام خلع سلاح يك‌طرفه و انحلال تدريجي نيروهاي نظامي خود، عملاً نشان مي‌دادند كه تا چه اندازه صلح‌طلب بوده و براي ارتقاي امنيت جهاني ارزش قايل هستند؟ درست مانند كاري كه مردم و دولت كاستاريكا كردند و اينك يكي از مرفه‌ترين و امن‌ترين و شادترين مردم آمريكاي لاتين به شمار مي‌روند. واقعاً تصور مي‌كنيد چه بلايي سر آن مجري بخت‌برگشته مي‌آمد؟!
    بياييم ظرفيت نقدپذيري خود را بالا ببريم ...

این تصویر نشانی والا از روح بلند و صلح طلبانه هموطنان ارمنی ام است که اگر وقت دارید ... لطفا برای آگاهی بیشتر مقاله ارزشمند دکتر اسدالله معطوفی را در این باره مطالعه فرمایید:

باز هم طبیعت منبع الهامی برای دانشمندان و مهندسان تبدیل شده است. در سراسر جهان از جمله دوبی و شرق دور برج های سر به فلک کشیده متعدد و زیبایی دیده می‌شوند که با استفاده از آخرین فناوری های روز ساختمان سازی طراحی و ساخته شده‌اند. البته ارتفاع این برج ها عمدتآ از ۴۰۰ یا ۵۰۰ متر تجاوز نمی‌کند. اکنون تصور کنید در آینده‌ای نزدیک برجی مسکونی یا بهتر بگوییم شهری عمودی به ارتفاع بیش از سه کیلومتر با عرض پایه بیش از یک و نیم کیلومتر ساخته شود. جمعیتی بالغ بر یک میلیون نفر نیز در این برج ساکن خواهند شد. ساخت این سازه عظیم به عنوان یکی از تازه ترین راهکار های بشر برای مقابله با افزایش جمعیت و پاسخی به نیاز آنها به مشکل است.

ایده‌ی کلی ساخت این برج از لانه‌ی موریانه ها الهام گرفته شده است!

این برج استثنایی Ultima Tower نام دارد که طراحی و ساخت آن از سوی شرکت آمریکایی موسوم به Eugene Tsui مورد بررسی قرار گرفته است. این سازه عظیم که با استفاده از مدرن ترین تکنیک های استاندارد ساختمان سازی و با توجه به معیار هایی نظیر مقاومت در برابر زمین لرزه و سیل ساخته خواهد شد بیش از آن که یک پروژه معماری باشد مجموعه‌ای از اکو سیستم ها البته در ابعاد کوچک است. این پروژه به صورت خودکار ایده هایی استثنایی در خصوص چگونگی تولید انرژی ، استفاده موثر از آب و مسائلی دیگر از جمله چگونگی حمل و نقل و جابجایی را مطرح می‌کند.

قرار است این برج با هزینه‌ای بالغ بر ۱۵۰ میلیارد دلار و در آینده‌ای نزدیک در نقطه‌ای که هنوز تصمیم نهایی درباره آن اتخاذ نشده است ساخته شود ، اما به نظر می‌رسد با توجه به ادامه روند نگران کننده ازدیاد جمعیت این پروژه زودتر از تصورات مدیران شرکت آغاز به کار کند.

رفتن از طبقه همکف این برج به آخرین طبقه آن با آسانسور سریع السیر ۱۰ دقیقه طول می‌کشد!

شکل کلی این برج همچون لانه موریانه ها است که در کناره ها دیواره هایی با خمیدگی ملایم خواهد داشت.
همچنین برای خنک سازی این برج از روش هایی همچون استفاده از جریان آب و انتقال حرارت اضافی به سطوح فوقانی سازه و در نهایت انتقال آن به سطوح بالایی اتمسفر زمین استفاده خواهد شد.

گفته می‌شود تمامی سطح خارجی این سازه از صفحات خورشیدی پوشیده خواهد شد و از آن گذشته وجود اختلاف فشار هوا میان قسمت پایین و بالای برج کمک زیادی به تولید برق خواهد کرد. قرار است این برج در ۱۲۰ بخش جزا که هر یک شامل چندین طبقه و اکو سیستم خاص خود است ساخته شود. همچنین انبار های بزرگ آبی در ۱۲ قسمت مجزای این سازه ساخته خواهد شد تا از آنها برای اطفای حریق استفاده شود.

Ultima Tower در یک نگاه:

ارتفاع: 3218.7 متر
قطر(همکف): 1.8 کیلومتر
مساحت زمین: ۱۴ کیلومتر مربع
زیربنا: ۱۴۰ کیلومتر مربع
تعداد طبقات: ۵۰۰
جمعیت: یک میلیون نفر
سرعت آسانسور: ۶ متر بر ثانيه (۲۱ کیلومتر بر ساعت)
هزینه ساخت: ۱۵۰ میلیارد دلار

    مي‌دانم كه روزگار خوشي نداري و حتي هم بندي‌هايت نيز تو را راحت نمي‌گذارند ... اما باور كن كه سحر نزديك است ...

تولدت مبارك ليلاي عزيز من:

دودکشهای جن در جنوب شرق ایران

آیا این چشم انداز از تهران زیبا نیست؟

عکس از آقای رضا ببری

در آستانه چهارمین سالگرد ۲۲ خرداد «روز همبستگی زنان» قرار داریم. اکنون ۲ سال از تجمع ۲۲ خرداد میدان هفت تیر گذشته است، طی این ۲ سال ما شاهد اتفاقات بسیاری در جنبش زنان کشورمان بوده ایم از جمله تولد کمپین یک میلیون امضاء، در عین حال تفسیرها و برداشت های متفاوتی هم از تجمع ۲۲ خرداد میدان هفت تیر شده است. آن تجمع برای هر کدام از ما یک تجربه بود و شما هر کدام خاطره ایی از آن واقعه دارید ... " ۲۲ خرداد از دل جمع هم اندیشی زنان بیرون آمد و ترکیب جمع هم اندیشی به گونه ای بود که برای همفکری دور هم جمع شده بودند. در واقع هم اندیشی در عین حال که یک تمرین دموکراسی برای ما بود می توانست پایه استواری برای همبستگی در جنبش زنان بوجود بیاورد که نمود آن را شاید بتوان در ۲۲ خرداد ۸۴ دید اما سال بعد که می خواستیم سالگرد ۲۲ خرداد را برگزار کنیم این همبستگی متاسفانه اتفاق نیفتاد ... اگر ما آن ائتلاف و همبستگی که بر سر حداقل مطالباتمان در ۲۲ خرداد ۸۴ داشتیم حفظ می کردیم شاید الان لازم نبود این عقب نشینی را داشته باشیم. بینید، درخرداد ۸۴ تقریبا همه نحله های فکری و اندیشه های متفاوت گرد هم آمده بودند و به همین دلیل از استقبال عمومی بیشتری برخوردار شد ... هرچه بود با همه آن تردیدها در آخر به این جمع بندی رسیدم که برگزاری تجمع از برگزار نشدنش دستاوردهای بیشتری خواهد داشت و به اتفاق بسیاری از همکارانم که دونفر از آنها خواهرم و همسرم بودند به تجمع میدان هفت تیر رفتم ... می گفتم به نظر من ارزشش را داشت یعنی من فکر می کنم آن هزینه ای که پرداخت شد در برابر چیزهایی که برای جنبش زنان بدست آمد، کمتر بود ...

منبع

بدون شرح!

یک فوتوبلاگ خوش ساخت با تصاویری که نشان می دهد مدیریت این سایت به خوبی با روحیه جامعه جوان امروز کشور آشناست:

وبلاگ‌نویسان فارسی با موج سبز همراه شوید!

سپهر سلیمی نویسنده وبلاگ دوستداران حیوانات و محیط زیست موج سبز وبلاگستان را در آستانه‌ی آیین‌های بزرگداشت سی و ششمین سالگرد روز جهانی محیط زیست (پنجم ژوئن) به راه انداخته است. او می‌گوید:

قبلاً قرار بود که وبلاگ‌ها در روز ۱۶ خرداد (روز جهانی محیط زیست) مطلبی درباره محیط زیست بنویسند. اما با توجه به کمبود زمان و هم‌چنین تعطیلات چند روزه در فراخوان جدید از وبلاگ‌های فارسی درخواست شده که در هفته محیط زیست (۱۶ تا ۲۲ خرداد) مطلبی مرتبط با محیط زیست بنویسند.

از همه وبلاگ‌نویسان فارسی دعوت می‌شود در این طرح مشارکت و همراهی داشته باشند.
پس وعده‌ی ما در سبزترین روزهای سال ، ۱۶ تا ۲۲ خرداد ماه ۸۷، روزهایی که وبلاگستان را به کمک هم از همیشه سبزتر خواهیم کرد. نیازی نیست که مطلب شما تخصصی باشد، هدف این است که هر کس بر اساس دیدگاه خود و مخاطبان وبلاگش مطلبی مرتبط با محیط زیست بنویسد.

همه با هم ۱۶ تا ۲۲ خرداد مطلبی مرتبط با محیط زیست خواهیم نوشت.

با هم ۱۶ تا ۲۲ خرداد مطلبی مرتبط با محیط زیست خواهیم نوشت

محمد درویش در وبلاگش مهار بیایان زایی در ارتباط با موج سبز وبلاگستان می‌نویسد:

طرفداران محیط زیست دست کم ۳۶ سال است که در چنین روزی فریاد می‌زنند، اشک می‌ریزند، مقاله می‌نویسند، فراخوان می‌دهند، همایش راه می‌اندازند، برنامه رادیویی و تلویزیونی می‌سازند، فرهنگ‌سازی می‌نمایند، در تحصن و راهپیمایی حاضر می‌شوند، تشکل محیط زیستی برپا می‌دارند، امضا جمع کرده و برای مقامات تومار می‌فرستند ... و خلاصه هر یک به فراخور توان و تخصص و عشق خویش به محیط زیست، نهایت تلاش خود را می‌کنند تا توجه مردم و مسئولین را آن‌گونه که شایسته است به حفظ محیط زیست ایران عزیزمان جلب کنند.

امّا به نظر می‌رسد تا زمانی که این عشق به حفاظت از طبیعت آنقدر قدرتمند نشده باشد که بتواند در قالب احزاب سبز به صحن بهارستان راه پیدا کند، نخواهد توانست از حقوق طبیعت و اجرای درست اصل پنجاهم قانون اساسی کشور، به شکلی سزاوارانه حراست و حمایت کند...
و برای اعلام موجودیت احزاب سبز، راه درازی باید طی شود .

محمد درویش می‌گوید:

پس پیش به سوی روزی که در آن علاوه بر اینکه همه‌ی نویسندگان وبلاگ‌های فارسی‌زبان از محیط زیست می‌نویسند؛
همه‌ی خبرنگاران و سردبیران روزنامه‌های پرشمارگان کشور هم سرمقاله‌ی خود را به محیط زیست اختصاص دهند؛

همه نقاشان با الهام از محیط زیست وطن آثاری ماندگار بیافرینند؛

همه شاعران به یاد محیط زیست و طبیعت زیبای ایران قطعه‌ای مانا بسرایند؛

همه‌ی خوانندگان از محیط زیست و برای محیط زیست ترانه بخوانند؛

همه‌ی آموزگاران مقاطع ابتدایی و متوسطه از عشق به طبیعت و حرمت محیط زیست برای شاگردان‌شان سخن بگویند؛

و همه‌ی مردم به احترام محیط زیست، برای یک ساعت از هر وسیله‌ای که طبیعت را آلوده می‌کند، استفاده نکرده و به احترام این بستر زیبا و این موهبت اهورایی، بر آرامشش بیافزایند . . .

پیوست:

این هم حمایت دکتر مهدی بوترابی عزیز

    پنجم جون، روز جهانی محيط زيست، از راه می رسد ـ روزی که سی و شش سال از اولين برگزاری آن می گذرد و به خاطر تلاش های دايمی فعالين محيط زيست در سراسر جهان  نتايج با ارزشی به همراه داشته است. کوشش هايي که ظرف اين سه دهه انجام شده از يک سو شامل آموزش و آگاهی دادن به مردمان در مورد حفظ محيط زيست و محيط طبيعی همه ی زندگان روی کره ی خاک شده و، از سوی ديگر، ناگزير کردن دولت ها به ايجاد و اجرای قوانينی در جهت ممنوع کردن بهره برداری های غير اصولی و زياده روی در استفاده از منابع طبيعی بوده است.
بخشی از آنچه که امروزه به عنوان دلايل نابودی محيط زيست شناخته شده اند عبارتند از آلوده کردن آب ها، آلوده کردن زمين و خاک، نابودی جنگل ها، آلوده کردن هوا، نابودکردن و تخريب تالاب ها، درياها و درياچه ها، نابود کردن حیات وحش، و بسياری اعمال ديگر که بی توجهی و تخريب آن ها  با خود فاجعه هايي غير قابل جبران، همچون افزايش دمای زمين، تغييرات آب و هوا، تغييرات جوی، ازدياد سيل ها و توفان ها و بالاخره نابودی لايه ی اوزن را به بار می آورد و، اين ها نيز با خود افزايش بيمارهای فيزيکی و روانی ـ از بيماری های تنفسی گرفته تا افسردگی، بدنيا آمدن انسان هايي ناقص، و مرگ و ميرهای زودرس را بدنبال می آورد.
محيط زيست شناسان معتقدند که اگرچه گسترش تکنولوژی و ايجاد کارخانه های صنعتی ممکن است خطرات بالقوه ای برای محيط زيست و محيط طبيعی داشته باشند اما اين خطر نه در ذات اين فعاليت ها که بيشتر از بهره برداری نادرست، حريصانه، و سودجويانه از منابع طبيعی از يک سو، و بی توجهی مدام نسبت به حفظ محيط زيست، از سويي ديگر، ناشی می شود.
متأسفانه  ايران، به ويژه در چند ساله ی  اخير، به دليل بی توجهی دولت و مسئولان زيست محيطی، گرفتار بدترين اشکال تخريب محيط زيست و ميراث طبيعی شده است؛ به طوری که در ارتباط با آلودگی هوا، آلودگی خاک، نابودی تالاب ها و جنگل ها، و همچنين بهره برداری نامعقول از ميراث طبيعی، سرزمين ما در رديف های اولين تخريب کنندگان محيط زيست و ميراث طبيعی بشری قرار گرفته است.
بنياد ميراث پاسارگاد، که سال جاری را «سال ميراث های فرهنگي و طبيعی» اعلام کرده، لازم می داند که، همزمان با فرا رسيدن روز جهانی محيط زيست، يک بار ديگر همگان را به حفظ محيط زيست و حفظ ميراث های طبيعی و بشری فرا بخواند.
در عين حال، بنياد ميراث پاسارگاد بدينوسيله اعلام می دارد که خود را با سازمان های غيردولتی و مردم نهاد ايران، که خواسته اند در روزهای 16 تا 22 خرداد، در راستای ايجاد آگاهی و آشنايي مردمان با محيط زيست و ميراث های طبيعی ايرانزمين، «موجی سبز» ايجاد کنند همدل و همراه می داند.

 
شکوه میرزادگی
از سوی بنياد ميراث پاسارگاد
سوم جون 2008

این تصاویر متعلق است به یازدهم خردادماه ۸۷

     بروبچه‌هاي زيست‌محيطي در وبلاگستان، طرحي نو درانداخته‌اند و مي‌خواهند به مناسبت روز جهاني محيط زيست (پنجم ژوئن) سبزترين مطالب و انديشه‌هاي خود را منتشر سازند. بخصوص كه امسال، سال كبيسه بوده و براي همين، پنجم ژوئن با 15 خرداد كه همواره در ايران عزاي عمومي است، مصادف نشده و به 16 خرداد افتاده است!

     آنها از همه وبلاگنويسان خواسته‌اند كه در فاصله برپايي آيين‌هاي هفته محيط زيست در ايران، يعني 16 تا 22 خرداد ماه، دست كم يك پست از وبلاگ‌هاي خود را به اين موضوع اختصاص داده و بنويسند و بنويسيم كه چرا محيط زيست ما آني نيست كه بايد باشد؟! البته هر چيز ديگري كه بتوان آن را به طبيعت و محيط زيست ربطش داد هم مي‌توانند بنويسند.

    خلاصه اينكه مهم اين است كه به آن گروه از مديران ضد محيط زيست در ايران نشان دهيم كه ديگر دوره تاخت و تاز در طبيعت ايران به بهانه توسعه و سدسازي و جاده‌كشي و كارخانه زدن و اشتغال‌زايي آبكي و كوتاه مدت گذشته است. اشتغال‌زايي هنگامي افتخارآفرين است و به همين ترتيب، جاده‌كشي زماني غرورآفرين است كه به خاطرش حيات طبيعت و حق نسل‌هاي آينده و كودكان امروز را پايمال نكنيم.

     اميدوارم استقبال شايسته‌اي از اين دعوت به عمل آيد و نشان دهيم كه حداقل در بين نويسندگان صاحب وبلاگ، محيط زيست ارج و قرب بالايي در ايران دارد.
     براي آگاهي بيشتر از موج سبز وبلاگستان مي‌توانيد به وبلاگ سپهر سليمي مراجعه فرماييد.

     جناب هوشنگ توزيع، همسر ستاره مشهور ايراني، خانم شهره آغداشلو، در آخرين برنامه تلويزيوني‌اش به نام «ساعت 25» كه جمعه گذشته (10 خرداد 87) از شبكه ماهواره‌اي اميد ايران پخش شد، عكسي را از يك مرد نسبتاً قوي‌هيكل عرب  در يكي از كشورهاي شيخ‌نشين سواحل جنوبي خليج فارس به نمايش درآورد و اعلام كرد كه اين تصوير ساده كه مرد مزبور آن را براي معشوقش به مناسبت والنتاين عربي در همين ماه گذشته فرستاده است، چنان غوغايي به پا كرده كه نگو و نپرس و خلاصه اينكه توانسته به عنوان رمانتيك‌ترين و عاشقانه‌ترين عكس سال در بين كشورهاي عربي برگزيده شود.
     نظر شما چيست؟ آيا متوجه تفاوت سليقه در بين فرهنگ‌هاي گوناگون شده‌ايد؟!

   اين تصاوير را در چهارشنبه شب باراني تهران - ۸ خرداد ۸۷ - گرفتم (حدود ساعت ۲۳:۳۰) ... اگر گفتيد موقعيت دقيق اين ميدان با توجه به المان هايي كه در عكسها وجود دارد، كجاست؟!

فكر كنم همه‌ي تهراني‌ها و كرجي‌هايي كه مجبورند آزادراه تهران كرج را در مسير شرق به غرب تردد كنند و نيز همه‌ي تهراني‌هاي ساكن شرق تهران كه از برابر اين تابلو در تقاطع نرسيده به بزرگراه صياد شيرازي عبور مي‌كنند، از خود پرسيده‌اند كه اين تابلوي بزرگ و عجيب مي‌خواهد چه چيز يا چه كالايي را تبليغ كند؟! بخصوص كه تصوير فتوشاپي يك خانم را به شيوه وبلاگ صفورا در گوشه آن مي‌بينيم با اين عبارت: «چگونه مي‌توان يك ..... را دوست داشت؟!»
به نظر شما منظور اين آگهي جالب چه مي‌تواند باشد؟!

عكسي كه ثابت مي‌كند نبايد با ضرب و زور قوانين به جنگ طبيعت رفت!

     يادم هست چند وقت پيش كه بحث آزادراه تهران شمال داغ شده بود، يكي از مديران ارشد مملكتي در پاسخ به ابراز نگراني طرفداران محيط زيست از افزايش مرگ و مير حيوانات وحشي در اثر احداث اين آزادراه، گفته بود: نگران نباشيد، تابلو مي‌زنيم و مسير عبور وحوش را تعيين مي‌نماييم!

كاش آن موقع اين عكس را ديده بودم ...

for Elisa

نگاه كنيد كه چگونه زندگي و شن، سبزينه و كوير و رطوبت و خشكي در كنار هم به همزيستي رسيده و مناظري بديع آفريده‌اند ... انگار طبيعت خود مي‌تواند خالق بزرگترين و زيباترين پارادوكس‌‌هاي عالم باشد ...

فقط كافي است باورش كنيم و به قوانينش احترام نهيم ...

    يازده سال از روزي ماندگار و جاودانه در تاريخ معاصر ايران مي‌گذرد ...
    يازده سال از روزي كه ايرانيان – فارغ از رنگ و نژاد و مذهب و قوميت – براي آخرين‌بار با صندوق‌هاي رأي جمهوري اسلامي آشتي كردند تا نشان دهند كه زير بار انتخاب تحميلي نمي‌روند ...
    و يازده سال از روزي كه بزرگترين و شكوه‌مندترين «نه» را به حاكمان تماميت‌خواه ابراز داشتند تا ياد بگيرند به شعور مردم احترام نهند و به جاي آنها تصميم نگيرند ...

    يادتان باشد!
   اگر 15 خرداد 1342 را آغاز نهضت مقابله با رژيم ستمگر شاهنشاهي مي‌دانند، بي‌شك دوم خرداد 1376 نيز آغاز نهضت مبارزه با تحجر و ديكتاتوري مذهبي خواهد بود ... نهضتي كه بسيار زودتر از 15 خرداد 42 به بار خواهد نشست ... ايمان دارم كه چنين خواهد شد و روزي اين آرمان و باور خاتمي عزيز بر سر در دادگستري اين آب و خاك نقش خواهد بست: زنده باد مخالف من.

     تقريباً همه مشتاقان مهران مديري منتظر رسيدن ساعت 10 شب جمعه سوم خرداد 87 هستند تا همزمان با سالروز فتح خرمشهر، مرد هزارچهره و مؤلف سينماي كمدي ايران، از ناگفته‌هاي اين سريال پرمخاطب براي ايرانيان تهران نشين سخن بگويد.
    به ويژه با توجه به حذف قسمتهاي عمده‌اي از حضور رضا رشيدپور در همين سريال، اين ...

آیا توضیح بیشتری لازم است؟

روان‌شاد سهراب سپهري عزيز، شعر مشهوري دارد كه بسياري از ايرانيان – دست كم – بخش‌هايي از آن را از حفظ هستند ... بخصوص آنجا كه در توصيف گرماي طاقت‌فرساي كاشان، مي‌گويد:

ظهر تابستان است
سايه‌ها مي‌دانند كه چه تابستاني است ...

سهراب را نقاش كلمات مي‌دانند، او به راستي كوشيده است تا به مدد بانك لايتناهي واژگاني كه به آنها تسلط دارد، مفاهيم ظريفي را كه در زندگي دريافته است، به تصوير كشد ...
بسياري از هنرمندان عكاس در سراسر جهان نيز از اين شيوه – به صورتي خودآگاه يا ناخودآگاه - پيروي كرده‌اند و شما مي‌توانيد عكس‌هاي پرشماري نظير اين سه عكس زيبا را در فضاي وب بيابيد و هر يك به فراخور حال خويش در خلسه‌ي زيبايي‌هاي نابش غرق شود.
متأسفانه نام عكاسان هنرمندي كه اين سه تصوير زيبا را شكار كرده‌اند، نمي‌دانم ... امّا احساس مي‌كنم آنها نيز مي‌خواسته‌اند يه جورايي همان پنداري را منتقل كنند كه سپهري فارسي‌زبان ما در تلاش انتقالش بوده است:

اينكه ...

Jazzberry

   اين عكس را ساعت 7:40 دقيقه صبح امروز در بزرگراه شهيد همت – محور شرق به غرب – حوالي ساختمان وزارت اطلاعات گرفتم. نگاه كنيد كه چگونه چهار نفر به صورتي كاملاً برادرانه در عقب يك فروند پرايد نحيف و ناقابل نشسته‌اند به علاوه‌ي‌ كلي وسايل و ابزارآلات ساختماني از جمله لوله يا نبشي‌اي كه ملاحظه مي‌فرماييد و البته نان بربري ...

    اين قسمت از پايتخت ايران را بسيار دوست دارم و به نظرم اين زيباترين ساعت شهر تهران است ... ساعتي شناور در سبزينه ... درود بركارمندان زحمتكش شهرداري تهران كه چنين محيطي را آفريدند و از آن پاسداري مي‌كنند.

فكر نكنم كسي نداند كه اينجا كجاست؟

    شايد مي‌خواهند عشق خود را به ورزش فوتبال نشان دهند و يا شايد درصدد اداي دين به انيميشن افسانه‌اي خود هستند و يا شايد ...
     نظر شما چيست؟!

پیغام‌گیر حافظ :

رفته ام بیرون من از کاشانه ی خود غم مخور!
تا مگر بینم رخ جانانه ی خود غم مخور!
بشنوی پاسخ ز حافظ گر که بگذاری پیام
زآن زمان کو باز گردم خانه ی خود غم مخور!

پیغام‌گیر سعدی:

     يك درخت اكاليپتوس در باغچه جلوي حياط ما وجود دارد كه 18 سال پيش خودم آن را كاشته بودم و متاسفانه امسال نتوانست سرماي تهران را تاب آورد و خشك شد! امّا چند روزي است كه بعد از آنكه مامورين شهرداري محل تنه آن را از بيخ بريدند، همانطوري كه مي بينيد دوباره سبز كرده است!
     راستش خيلي خوشحال شدم ... كاش هيچ درختي تو اين مملكت خشك نشه ...

      28 ارديبهشت‌ماه 1387، به يقين براي طرفداران قرمزپوش تيم محبوب پايتخت، روزي فراموش نشدني خواهد بود و خواهد ماند؛ روزي كه مي‌توان آن را – دست كم براي پرسپوليسي‌ها- شبيه حماسه تاريخ‌ساز ملبورن در 8 آذرماه 1376 و صعود خاطره‌انگيز تيم ملّي ايران به رهبري علي دايي  به جام جهاني 1998 فرانسه دانست. در آن بازي نيز، پس از آنكه تابلوي ورزشگاه در 30 دقيقه مانده به پايان بازي، نتيجه دو بر صفر به نفع استراليا را نشان مي‌داد، ديگر حتي خوشبين‌ترين طرفداران ملّي‌پوش‌هاي ايراني، اميد نداشتند كه بتوان ياران علي دايي را در فرانسه ديد. امّا همان گونه كه در آن بازي استثنايي ورق برگشت و كريم باقري و خداداد عزيزي، روزي تاريخي براي ايرانيان رقم زدند؛ امروز هم 70 ميليون ايراني به چشم خود ديدند كه چگونه يك اصفهاني به نام سپهر حيدري توانست، قفل طلايي مقتدرترين تيم شهرستاني تاريخ فوتبال ايران را بشكند و سپاهان اصفهان را از چشيدن طعم گواراي در آغوش كشيدن دوباره‌ي كاپ قهرماني ليگ برتر براي دوّمين بار، محروم سازد. رخدادي كه بي‌گمان، بيش از هر چيز براي جنتلمن‌ترين مربي ايراني تاريخ فوتبال ايران لذت‌بخش بود و نشان داد كه اميد و اصالت و اقتدار تا چه اندازه مي‌تواند يك مربي باكلاس را در اوج نگه دارد ...

   آری در چنین سرزمینی که نسل کشی و سوزاندن به عادت مردمان بدل شده است ...

این پسرک سیه چرده کنیایی می کوشد تا بر زمان پایداری و ماندگاری این تک گل زرد رنگ بیافزاید ...

باز هم بگوييد: زندگي زيبا نيست!

ابري استثنايي در آسمان شيلي ناشي از رخدادي آتشفشاني در ارتفاعات آند كه ۱۰ روز پيش اتفاق افتاده است

عکس برتر هفته از نگاه تایم: May 9 - 15, 2008

شادی یک از طرفداران هیلاری کلینتون در ویرجینیای غربی

به همراه دو تصوير ناب ديگر ...

دختري قرمز پوش در ميان سربازاني چكمه پوش!

و شبح یک بانوی قرمزپوش دیگر به روایت:

نیک آهنگ کوثر! 

     سري به ايرنا بزنيد، فارس را جستجو كنيد، به تابناك برويد، سايه را نگاه كنيد، در خدمت پرسه بزنيد، حالي از انتخاب بپرسيد، كليكي بر روي كيهان و جمهوري اسلامي و جام جم كنيد ... تا دريابيد كه چه مي‌گويم!
     سخنان ديروز آيت‌الله خامنه‌اي در ستايش كم‌سابقه از گذشته‌ي پادشاهي ايران و تمجيد از هنر ايراني در دوران هخامنشي با بي‌تفاوتي، سكوت و يا سانسور كامل محافل خبري اصول‌گرا و ذوب در ولايت روبرو شده است! چرا؟!
    يعني آقايان خجالت زده شده‌اند براي آن همه دشنامي كه به ميراث تاريخي يك ملّت دادند؟ يعني آنها نمي‌فهمند كه اگر قرار است تماميت ارضي يك كشور حفظ شود، نبايد ارزش‌هاي ملي و تاريخي آن را خدشه‌دار كرد؟ موضوع ساده‌اي – كه هر چند دير – اما به هر حال رهبر انقلاب ظاهراً آن را بهتر دريافته است!

انعکاس این یادداشت در تابناک

    دو زن برتر سينماي ايران؛ زناني كه حضورشان در هر فيلم مي‌تواند فروش را در گيشه تضمين كند. هر چند نيكي كريمي از اوج شروع كرد، ولي مهناز افشار آرام آرام به اوج رسيد ... راستي! كسي از هديه تهراني خبر دارد؟!

     پهنه ای از همیشه سبزتر و رهروانی که به سوی چکاد سبزی و نور در مسیر طارم به فومن راه میروند و به سوی نور فریاد می کشند ... قدر طبیعت زیبای ایران را بدانیم ... با سپاس از هنرمند عزیز وطن: پروین ایمانی که این تصویر ناب را به هموطنانش هدیه کرد و به ثبت رساند ...

     او زني تحصيل‌كرده، جسور و عاشق ايران و نماد ملّي آن – زبان پارسي – است. فاطمه كوشيده است تا به داستان‌هاي خاك‌خورده‌ي شاهنامه‌ي فردوسي – از منظر بسياري از جوانان امروز ايراني – روحي تازه داده و به شيوه‌اي جذاب، افزون بر روايت سلحشوري سرداران ايراني، به قصه‌ي پرغصه‌ي عشق در شاهنامه بپردازد؛ موضوعي كه تاكنون روايت‌گران مردسالار كمتر بدان پرداخته‌اند. در حقيقت او نخستين نقال زن در بين ايرانيان است. گفتني آن كه فاطمه از سال 1378 به صورت حرفه‌اي شروع به يادگيري نقالي در خدمت استاد «مرشد ترابي» كرد. اغلب آنها كه نمايش‌هايش را ديده‌اند، بعد از نخستين اجراي نقالي، به وي لقب "گُردآفريد" داده‌اند. زيرا مردم بر اين باورند كه فاطمه حبيبي‌زاد همچون گُردآفريد كه يكي از زنان پهلوان در شاهنامه فردوسي است، روي صحنه آمده و شروع به اجراي نقالي كرده است ...

     دو تصوير بسيار زيبا از بام هميشه سپيد‌پوش ايران، دماوند ... جالب اينكه سايت ناسا ارتفاع دماوند را 5670 متر قيد كرده است.
     همچنين تاريخ عكس ماهواره‌اي دوّم، 15 ژانويه 2005 است. اما عكس نخست بدون تاريخ انتشار يافته است.
     فارغ از اين ويژگي‌هاي فني، زيبايي و تقارن اين قله‌ي سپيد، حقيقتاً استثنايي است. موافقيد؟

آنچه را که بیگانه نیست، نگران کننده بشمارید!
آنچه را که عادی است، ناموجه محسوب کنید!
آنچه را که معمول است، چنان کنید که مایه‌ی حیرت‌تان شود!
آنچه را که به نظر قاعده است، سنت غلط بخوانید!
و هر جا سنت‌های غلط یافتید،
درست را بنشانید!

      پس از اعلام رسمي بازنشستگي سيد محمّد خاتمي و عدم تمايلش به شركت در انتخابات رياست جمهوري در دور آينده، اينك اين پرسش بيش از هر زمان ديگري در اردوگاه اصلاح‌طلبان به گوش مي‌رسد كه آيا مي‌توان بر روي يك كانديداي زن براي پيشگامي و رهبري اردوگاه زخم‌خورده‌ي اصلاحات حساب كرد؟!
     به بياني صريح‌تر، آيا اين امكان هست كه ايران زودتر از ايالات متحده آمريكا، يك زن را در بالاترين پست اجرايي‌اش ببيند و بشناسد؟!

     هرچند هنوز هم بر اين اعتقادم كه ليست اصلاح‌طلبان در قواره‌ي نام اصلاح‌طلبي نيست، امّا به هر حال، چاره‌اي نيست جز آنكه از ايشان حمايت كنيم. پس اين 10 نام را به خاطر بسپاريد:

اسامی نامزدهای مورد حمایت اصلاح‌طلبان  به همراه کد انتخاباتی آنها

1- مجید انصاری 79ب236
2-اسحاق جهانگیری 57 الف 136 (يكي از اعضاي ستاد ايشان، اعلام كردند كه وي برنامه گسترده‌اي براي تقويت فراكسيون محيط زيست مجلس دارد)
3-سیدمحمدصدر 56 ب 234
4-سیدمحمود دعایی 57ب346
5-محمداشرفی اصفهانی 56 ب 126
6-سهیلا جلودارزاده 79 ب 237 (كاملاً به محيط زيست علاقه مند است و از دوستان خانم ابتكار به شمار مي‌رود)
7-الیاس حضرتی 57الف 567
8-محمدقمی 56ج246
9-الهه راستگو 89 الف 135
10-علیرضا محجوب 67 ب 345

همچنين مشهدي‌هاي عزيز هم استاد حسين آفريده را از ياد نبرند.

     محمّد خليل، يك راننده تاكسي در شهر نيويورك آمريكاست. او ديروز كاري كرد كه سبب شد نام يك مسلمان آمريكايي (آفريقايي تبار) به صدر اخبار خبرگزاري‌ها و رسانه‌هاي غربي، بخصوص آمريكايي برسد!
   نه، اشتباه نكنيد! او هيچ حركت تروريستي انجام نداده، به كسي هم اهانت نكرده و در اعتراض به چيزي هم خودش را برهنه ننموده است! او فقط يك ويولون 4 ميليون دلاري ناقابل را ...

عجالتاْ به این عکس زیبا از هنرمند عکاس کره ای Lee Jin-man نگاه کنید: