مطابق برآورد یونیسف، روزی 30 هزار کودک از فقر میمیرند. آنها به آرامی درشماری از فقیرترین روستاهای جهان به دور از نظاره و آگاهی بشر میمیرند. بردباری و ضعف این کودکان در زندگی باعث میشود که مرگشان هم به صورت نامريی درآید. این رقم، یعنی 210 هزار کودک در هفته و یا فقط اندکی کمتر از 11 میلیون در سال از کودکان كمتر از 5 سال.
اين در حالي است كه اگر کمتر از یک درصد هزینههای نظامی جهان در سال 2000 را برای آموزش صرف میکردیم، همه کودکان جهان میتوانستند به مدرسه بروند، ولی این کار را نکردهایم.
کشورهای فقیر در ازای هر یک دلار که به عنوان کمک دریافت میکنند، 13 دلار برای بازپرداخت بدهیها میپردازند.
ثروت چند صد میلیونر جهان برابر دارايی 2.5 میلیارد نفر از جمعیت فقیر دنیاست.
سالی 1.8 میلیون كودک از اسهال میمیرند. 15 میلیون کودک یتیم در جهان داریم که والدینشان از بیماری ایدز درگذشتهاند ( این رقم برابر است با تعداد کودکان در آلمان و انگلستان).
راستي اين همه نابرابري و فقر و بي عدالتي براي چيست؟!
