تقریباً از زمان جان اف کندی، آخرین رییس جمهوری که در آمریکا ترور شد و به شکلی غمانگیز و مشکوک از دنیا رفت، تا امروز، هیچ رییسجمهوری از اردوگاه رقیب (ریچارد نیکسون، جرالد فورد، رانالد ریگان، جرج بوش پدر و جرج بوش پسر) نتوانسته در بین ایرانیها محبوبیتی برابر با بیل کلینتون، جیمی کارتر و کندی بدست آورد.
اینک، یکی از خوانندگان عزیز این وبلاگ (سیاوش 64)، پرسیده که چرا اینگونه است و بیشتر ما ایرانیها (اعم از اینکه طرفدار رژیم باشیم یا نباشیم) فکر میکنیم که پیروزی کاندیدای دموکراتها میتواند برای ایران مفیدتر باشد؟
به عقیده من، دموکراتها، نهتنها در ایران – که در اغلب نقاط جهان – از محبوبیت بیشتری برخوردارند. آنها به وضوح هر گونه دخالت مذهب در سیاست را محکوم کرده و نشان دادهاند که به موازین آزادی و دموکراسی بیشتر از نمایندگان حزب جمهوریخواه اعتقاد دارند. از این گذشته بیشتر جنگها و خونریزیها در زمان جمهوریخواهان به وقوع پیوسته است. جمهوریخواهان بسیار کمتر از دموکراتها برای ارزشهای زیستمحیطی احترام قائل بوده و حتی تا همین اواخر به انکار پیمان کیوتو میپرداختند (هر چند اخیراً و به ناچار از مخالفت آشکار با آن دست برداشتهاند).
نام کلینتون هنوز در شمار محبوبترین نامها در آمریکاست ... هر چند فکر نمیکنم این جاذبه به تنهایی بتواند به پیروزی هیلاری کمک کند!
مورد دیگری که باید اشاره کنم، رفتار بزرگان حزب دموکرات پس از فراغت از قدرت است، شما نگاه کنید به کوششهای خستگیناپذیر جیمی کارتر و بیل کلینتون در راه صلح جهانی و سفر به مناطق خطرخیز جهان و یا کوششهای الگور برای افزایش آگاهی مردم نسبت به عقوبت آلودگی محیط زیست و آنها را مقایسه کنید با عملکرد بلندپایگان حزب رقیب مثل نیکسون، کسینجر، فورد، ریگان و جرج بوش پدر. آنها به شدت محافظهکار باقیمانده و کمتر به ابتکاراتی اینگونه دست میزنند. برای همین است که بیشتر هنرمندان، نویسندگان و ستارگان سینما نیز حامی کاندیداهای حزب دموکرات هستند.
به هر حال خوشحال خواهم شد، اگر دیگر دوستان نیز در این بحث مشارکت کنند.
در همین باره:
