پس از آشكار شدن نتايج انتخابات درون حزبي در سه ايالت ويرجينيا، مريلند و كلمبيا، اينك براي نخستين بار باراك حسين اوباما توانسته است با جلب آراي 1215 هيأت نمايندگي از رقيب متنفذش، هيلاري كلينتون پيشي گرفته و او را با 1190 امتياز جا بگذارد.
درحقيقت، پس از انتخابات سه شنبه بزرگ يا Super Tuesday كه هيلاري با اختلافي اندك به عنوان پيروز آن انتخابات معرفي شد، در هر هشت انتخابات ديگر، اين اوباما بوده است كه با اختلافي فاحش از بانوي اوّل مورد نظر بسيار از كارشناسان آمريكايي پيش افتاده است! رخدادي كه حتي تصور آن تا شش ماه پيش هم بسيار بعيد بود، چه رسد به سال گذشته. در واقع، همه تصور ميكردند در اين دوره اين خانم كلينتون است كه به راحتي در انتخابات درون حزبي دموكراتها پيروز خواهد شد و اگر رقابتي هم باشد، اين رقابت در اردوي جمهوريخواهان و بين مككين و رامني و جولياني و هاكبي درخواهد گرفت. درصورتي كه يكبار ديگر نتايج انتخابات آمريكا نشان داد كه تا چه اندازه عكسالعمل مردم آمريكا در برابر سياستمداران و سياستبازان دولتمدار غيرقابل پيشبيني است و نيز ثابت كرد كه تا چه مقدار سازمانهاي عريض و طويل نظرسنجي و اطلاعاتي ايالات متحده آمريكا در پيشبيني درست اين وقايع ناتوان نشان ميدهند.
راستي! وقتي كه نهادهاي امنيتي و اطلاعاتي آمريكا حتي نميتوانند تحليلي درست از واكنش مردم خود بدست دهند، ديگر چه انتظار از آنها كه بخواهند در عراق، لبنان، افغانستان و ايران درست عمل كنند و واقعيتها را ببينند؟!
اما فارغ از اين ناتوانيها، حالا اولين نشانههاي ناخشنودي و احساس خطر را ميتوان در چهره دولتمردان و رهبران هر دو حزب سياسي آمريكا از احتمال پيروزي اوباما به وضوح مشاهده كرد. حتي بخش فارسي تلويزيون آمريكا نيز بر خلاف هفتههاي گذشته كه با آب و تاب به اين رويداد داغ انتخاباتي ميپرداخت، نه فقط سيامك دهقانپور را احضار كرده و نميگذارد تا گزارشهاي اختصاصياش را از محل كمپين رقباي دموكرات و جمهوريخواه ارايه دهد، بلكه از پخش خبرهاي تفصيلي و تحليلهاي مرتبط با پيروزي اوباما هم طفره رفته و تنها به صورتي مختصر به نتايج انتخابات آمريكا اشاره ميكند.
به ويژه موضوع وقتي حادتر ميشود كه اوباما در تازهترين اظهارات خود، هم هيلاري و هم مككين را در يك جبهه معرفي كرده و آنها را عاملين سياستهاي دولت واشنگتن خطاب ميكند! سخني كه اهميتي فوقالعاده داشته و ميتواند لرزشي 8 ريشتري در مناسبات سياسي حاكم بر محافل سنتي قدرت در ايالات متحده آمريكا بيافريند.
بنابراين، اينك هيچ بعيد نيست كه همان بلايي را كه سر «ال گور» در انتخابات 2000 آمريكا آوردند و او را به طرز ناباورانهاي از دور رقابت حذف كردند، اينبار هم بر سر اوباما بياورند.
يك پرسش ديگر! چرا ال گور كه 8 سال معاون اول بيل كلينتون بود، تاكنون حاضر نشده در اين انتخابات داغ از هيلاري حمايت كند؟!
فكر كنم يافتن اين پاسخ به ما كمك خواهد كرد تا بيشتر به آينده اوباما و سلامت انتخابات در آمريكا شك كنيم. هرچند تاريخ نشان داده است كه هيچ چيز غيرممكن نبوده و نخواهد بود.
