شايد شما هم تاكنون در فهرست دريافتكنندگان اين هفت قانون طلايي بوده و آن را خواندهايد. حتي اگر اين طور هم باشد، بد نيست تا يكبار ديگر اين قوانين آرامشبخش را با هم مرور كنيم و بكوشيم تا در نخستين روزهاي سال 1387، روزگاراني با محبتتر، سبزتر و امنتر براي خود و ديگر همنوعان خويش بيافرينيم:

قانون اوّل: بیايید ذهنمان را سرشار از فكر آرامش، شجاعت، سلامتی و امید كنیم، زیرا زندگی ما همان چیزی است كه ذهنمان میسازد.

قانون دوّم: بیايید حتی با دشمنان تا آنجا كه ممكن است، درگیر نشویم. زیرا این كار بیشتر از آن كه آنها را آزرده خاطر كند، از ما نیرو میگیرد. و بیايید حتی یك دقیقه را هم صرف فكر درباره كسانی كه دوست نداریم نكنیم.

قانون سوم: الف- به جای نگرانی درباره ناسپاسی، انتظار ناسپاسی داشته باشیم. یادمان باشد كه حضرت مسیح فقط در یك روز ده آدم جذامی را شفا داد و فقط یك نفر از او تشكر كرد.

ب- یادمان باشد كه تنها راه دست یافتن به خوشحالی و سعادت، انتظار تشكر از دیگران نیست، بلكه بخشش را باید به خاطر شادی بخشش دوست داشت و نفرتها و كينهها را بر يخ نوشت.
د- یادمان باشد كه سپاسگزاری را باید همچون بذری كاشت. بنابراین اگر دوست داریم، فرزندانمان آدمهای شكرگزاری بار بیایند، باید این صفت را به آنها بیاموزیم.
قانون چهارم: همیشه چیزهایی را كه باید شكرشان را به جا بیاورید بشمارید، نه مشكلاتتان را.

قانون پنجم: از دیگران تقلید كوركورانه نكنیم. خودمان را بشناسیم و خودمان باشیم؛ زیرا حسادت یعنی جهل و تقلید یعنی خودكشی.
قانون ششم: وقتی تقدیر به دستمان یك لیمو ترش میدهد ، از آن شربت درست كنیم.

قانون هفتم: با اندكی شاد كردن دیگران، اندوه خود را از یاد ببریم. وقتی به دیگران نیكی میكنید به خود نیكی كردهاید.




